Τάσος Παπαποστόλου (1926-1996) : Συγγραφέας, Ποιητής-Άγιος Αιδηψού Ιστιαίας

Ο Τάσος Παπαποστόλου γεννήθηκε στον Άγιο της Αιδηψού. Εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολεία. Ύστερα τον πρόλαβαν ο πόλεμος και η Κατοχή 1940-1945 και μόλις 17 χρόνων πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση.

Άρχισε να γράφει σε περιοδικά και εφημερίδες από το 1952. Το 1955 πήγε στη Χαλκίδα και, δουλεύοντας, φοίτησε στο εκεί νυχτερινό Γυμνάσιο.

Είναι ενεργό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών.

Έως τα σήμερα εκδόθηκαν 21 βιβλία του, ποίηση - λαογραφία - γλώσσα -μυθιστόρημα - διήγημα,

Διακρίθηκε 3 φορές από την Ακαδημία Αθηνών με ένα βραβείο και δύο επαίνους. Με το έργο του ασχολήθηκαν επανειλημμένα πολλές εφημερίδες και περιοδικά: «Ελευθεροτυπία» - «Τα Νέα» - «Έθνος» - «Ελ. Τύπος» -

«Απογευματινή» - «Ριζοσπάστης» -«Εικόνες» - «Νέα του Τορόντο» -«Φιλ. Πρωτοχρονιά» κ.ά.

Παρουσίαση του συγγραφέα έγινε από την τηλεόραση ΕΤ-1 και ΕΤ-2, Seven X. κ.λπ. καθώς και από ραδιοφωνικούς σταθμούς ξένους: BBC - Βουδαπέστης -Στοκχόλμης - Σόφιας - Μόσχας, κ.ά.

Ποιήματα

Νύχτα του Φλεβάρη 

Νύχτα του Φλεβάρη 
μα γαληνεμένη 
με μισό φεγγάρι 
νύχτα μαγεμένη.

Ουρανός γαλήνιος 
λίγα συννεφάκια 
που στο σχήμα μοιάζουν
 σαν μικρά νησάκια.

Γη χορταριασμένη 
και μοσχοβολά 
ασπροφορεμένη 
η αμυγδαλιά.

Νύχτα όλο πόθους 
νύχτα όλο χάρη 
νύχτα με φεγγάρι 
νύχτα του Φλεβάρη!

Βουδαπέστη

Κόκκινα φύλλα του φθινοπώρου 

σκόρπια στη Βουδαπέστη 

και τα νερά του Δούναβη π' αργοκυλάνε: 

βαθιά μεσ' στην καρδιά μου τραγουδάνε!

Και τραγουδάνε οι Μαγιάροι και οι νομάδες, 

μέσα απ' του Δούναβη τα βάθη, τους αιώνες, 

τα τόσα πάθια τους, το αίμα, τους αγώνες: 

που κάναν για να στήσουνε την πόλη.

Και η Βουδαπέστη πια αρχόντισσα του κόσμου 

με το λαό της τον καλοσυνάτο 

τα γαλανά νερά του Δούναβη χαϊδεύει 

κι ο Στράους τραγουδάει στα κύματά του.

 Όνειρο (Της Αυγής)

Γέλαε τάχα τ' ακρογιάλι
τάχα ετρέχαμε κι οι δυο μας
κυνηγώντας τ' όνειρό μας
ο ένας στου άλλου την αγκάλη!
 
Κι ήτανε κι ένα φεγγάρι
κι ήταν κι ένας κήπος τάχα,
κι ήσουν συ λευκό λουλούδι
και το γιασεμί μονάχα.
 
Κι όπως έτρεχες ρωτούσα
τ' άστρο και το γιασεμί:
– Είδατε αλλού στην πλάση
τέτοιο ανάλαφρο κορμί;..
 
Ω! τι θαύμα, σ' αγκαλιάζω,
ξάφνου απ' τον ουρανό
πέφτει τ' άστρο, ανατριχιάζω,
λύεται τ' όνειρο, ξυπνώ!..

Μαγιάτικη νύχτα

Μάζεψ' ο Μάης τη δροσιά 

και σύννεφο την έκανε 

κι έβρεξε στο φεγγάρι!

Και ξέπλυνε μεσ' στη νυχτιά 

λίγο απ' την κοκκινάδα του 

κι έβαψε όλη την πλάση!

Ήπιανε οι ανθρώποι και τα ζα 

κι όλα ξεφρενιαστήκανε 

απ' το πολύ μεθύσι!..

Κι έστησ' ο έρωτας χορό!.. 

Κι απ' το φεγγάρι στράγγιζαν

 οι κόκκινες σταγόνες!..

Φεγγαροβασίλεμα
 
Πέρασες χαρούμενο
κόκκινο βαμμένο
άστρο ζηλεμένο
άστρο λαμπερό.
Κι άφησες στη νύχτα μας
μια χαρά κι ελπίδα
μόλις που σε είδα
γέλασα κι εγώ.
 
Κύλισες κι αλάργεψες
πλέοντας στ' αστέρια
τα χρυσά σου χέρια
τά 'κανες κουπιά
πιο πολύ κοκκίνισες
πριν μας χαιρετίσεις
ντράπηκες ν' αφήσεις
τούτη τη νυχτιά!..

Από την Ετήσια έκδοση της "Προοδευτικής Εύβοιας" 

"Εύβοια 1980" σελ:129

"Ευβοϊκός Λόγος" Τεύχος 74-76 Απρίλιος - Ιούνιος 1964

"Ευβοϊκός Λόγος" Τεύχος 2 Απρίλης 1958

"Ανθολογία Ευβοέων Ποιητών" Ανδρέα Ιωάννου (1958)