Γιάννης Δ. Αικατερίνης (1901- )
Λαογράφος-Απόστρατος Μοίραρχος - Σκιάθος
Γιάννης Δ. Αικατερίνης (1901- ): Λαογράφος-Απόστρατος Μοίραρχος - Σκιάθος
Οφείλουμε τεράστια ευγνωμοσύνη σε αυτόν τον άνθρωπο, καθόσον με υπομονή, ζήλο και διαθέτοντας χρόνια ζωής, συγκέντρωσε πλήθος πληροφοριών για το χωριό μας την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ το "Κιόστε" με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα βιβλίο-θησαυρός, για εμάς τους απογόνους, επτακοσίων σελίδων! Ο τίτλος του "ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ-Το χωριό μας η Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ (Το Κιόστε) 1760-1922.
Μέσα στον χείμαρρο των 728 σελίδων, χωρισμένο σε
δέκα κεφάλαια περιλαμβάνει τα πάντα: Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία –
Στοιχεία πολιτισμού – Οικονομική ζωή – Λαϊκός Πολιτισμός – Περί εθνικού
φρονήματος των χωριανών – Θρησκευτική ζωή, Παραδόσεις, προλήψεις –
Δεισιδαιμονίες, δοξασίες – Ευτράπελες διηγήσεις και ανέκδοτα – Πρόσωπα και
τύποι – Και άλλα στοιχεία του χωριού.
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1901 στην Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ (Το Κιόστε). Γιος του Δημήτρη Αικατερίνη και της Δέσποινας Μυλωναδάκη. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής (είχε επτά αδέλφια) πράγμα όχι σπάνιο τότε. Το φαινόμενο ήταν συχνότατο και από ιδία πείρα (ο παππούς μου Ηλίας Βουτσής του Κωνσταντίνου Βουτσή ή Χούλη είχε και αυτός επτά αδελφούς).
Με τον Πρώτο Διωγμό του 1914 κατέφυγε στην Χίο όπου φοίτησε στο σχολείο με πολύ καλές
επιδόσεις. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στη Χίο χάνει την μητέρα του.
Επιστρέφει στην γενέτειρά του το 1919 και αργότερα φοιτά στην Σχολή Χωροφυλακής
της Σμύρνης. Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής και με τον Δεύτερο
Διωγμό του 1922 κατέφυγε πάλι στη Χίο και συνέχεια στη Σκιάθο και στη Νέα
Μηχανιώνα. Συμπλήρωσε τη φοίτησή του στη Σχολή Χωροφυλακής της Αθήνας. Υπηρέτησε
σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και έφθασε ώς τον βαθμό του μοιράρχου. Το 1940
παντρεύτηκε την Μελαχροινή Κανταράκια
(από τη Σκιάθο) και απόκτησε τρία παιδιά, τη Δέσποινα, τον Δημήτρη και τη
Ματούλα. Καμάρωσε οκτώ εγγόνια με τα τρία να έχουν το όνομά του.Συνταξιοδοτήθηκε
από το Πλωμάρι Λέσβου. Ως συνταξιούχος διέμενε στον Βόλο. Χρημάτισε Δημοτικός
Σύμβουλος του Δήμου Σκιάθου.
Συμπεραίνεται λοιπόν, οτι αυτά που εξιστορεί και
αναφέρει τα έζησε ο ίδιος και μάλιστα σε ηλικία που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί
η αυθεντικότητά τους. Ήταν άριστος γνώστης της Ευρωπαϊκής και Βυζαντινής
μουσικής και γι αυτό το βιβλίο του είναι διανθισμένο με πολλά τραγούδια του
χωριού. Απεβίωσε το 1994 στον Πειραιά.
Το βιβλίο του στην αρχική έκδοση του 1984
και στην επανέκδοση του 2017
