Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026
Γεώργιος Κορωναίος (1899-1980): Καθηγητής και Πρύτανης του Ε.Μ.Π., Υπηρεσιακός Υπουργός - Χαλκίδα
Γεώργιος Κορωναίος:
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1899. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο όπου έλαβε Δίπλωμα Πολιτικού Μηχανικού το 1919. Συνέχισε με σπουδές στο εξωτερικό σε συγκοινωνιακά και οικονομοτεχνικά θέματα με υποτροφία του Αβερώφειου κληροδοτήματος. Υπηρέτησε στους Σιδηροδρόμους του Ελληνικού κράτους την περίοδο 1928-1930, όπου εκπόνησε τις μελέτες για τον Επιβατικό Σταθμό Θεσσαλονίκης και τις σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις του Λιμένα Πειραιώς. Διετέλεσε Καθηγητής στο Κέντρο Μετεκπαίδευσης Σιδηροδρομικών Υπαλλήλων από το 1930 έως το 1933. Υπηρέτησε στο Υπουργείο Αεροπορίας από το 1919 και διετέλεσε Διευθυντής Δημοσίων Έργων από το 1930 έως το 1938. Κατά το διάστημα αυτό μελέτησε και εκπόνησε τα αεροδρόμια Ελληνικού, Ελευσίνας, Τατοϊου, Λαρίσης, Θεσσαλονίκης, Ηρακλείου, κ.ά.
Το 1939 διορίσθηκε τακτικός Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στην έδρα της Τεχνικής Εκμετάλλευσης των Έργων. Το 1948 εξελέγη τακτικός Καθηγητής στην έδρα της Σιδηροδρομικής, ενώ συνέχισε να διδάσκει μαθήματα στην κενή έδρα της Τεχνικής Εκμετάλλευσης των Έργων. Ορίσθηκε εντεταλμένος Καθηγητής της κενής έδρας Οδοποιίας το 1952-1967 και της έδρας της Τεχνικής Εκμετάλλευσης των Έργων το 1953-1954. Κατά τα έτη 1944-1948 δίδαξε και το μάθημα της Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Οικονομικής.
Συνταξιοδοτήθηκε το 1968. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή το 1968. Διετέλεσε Αντιπρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1947 και το 1948, Πρύτανης το 1949, το 1950 και το 1951 και Προπρύτανης το 1952 και το 1953. Ως Πρύτανης του ΕΜΠ ίδρυσε το Κέντρο Εφαρμοσμένης Τεχνικής Έρευνας. Συνετέλεσε στην αναδιοργάνωση του ιδρύματος και την εφαρμογή του κτιριακού προγράμματος και νέων εργαστηρίων. Μετέβαινε τακτικά σε Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα για επίσκεψη Εργαστηρίων και παραγγελίες για τη μελέτη και την ανέγερση εργαστηρίων του ΕΜΠ. Διετέλεσε Πρόεδρος Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ από το 1948 έως το 1950 και Πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Διετέλεσε μέλος από το 1950, Αντιπρόεδρος από το 1952 και Πρόεδρος από το 1953 του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», καθώς και Πρόεδρος του Ιδρύματος Αποκαταστάσεως Αναπήρων «Άγιος Παύλος» από το 1952. Ορίσθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους από το 1948 και διετέλεσε Πρόεδρος το 1957. Το 1938-1941 διορίσθηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών. Το 1950 διορίσθηκε Υπουργός Οικισμού και Ανοικοδόμησης και το 1952 Υπουργός Δημοσίων Έργων.
Έχει συγγράψει τα συγγράμματα «Στοιχεία τεχνικής εκμετάλλευσης» (1931), «Μεταφορές και τεχνική εκμετάλλευση ως βάσεις για τη μελέτη του οδικού και σιδηροδρομικού ζητήματος» (1932), «Το σύστημα Μπεντώ» (1938), «Τεχνική εκμετάλλευση των έργων» (1942), «Θεωρητική και Εφαρμοσμένη Οικονομική» (1948). Έχει τιμηθεί με πολλά ελληνικά και γαλλικά παράσημα.
Απεβίωσε το 1980.
Δημήτριος Γ. Μάγειρας (1912-1982): Μαθηματικός - Εύβοια
Ο Δημήτριος Γ. Μάγειρας (Demetrios G. Magiros· 19 Δεκεμβρίου 1912, Εύβοια, Ελλάδα – 19 Ιανουαρίου 1982, Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια) ήταν Ελληνοαμερικανός μαθηματικός, ειδικευμένος στη θεωρία της ευστάθειας των δυναμικών συστημάτων.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Ο Μάγειρας πραγματοποίησε τις προπτυχιακές και
μεταπτυχιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Εθνικό και Καποδιστριακό
Πανεπιστήμιο Αθηνών), όπου το 1940 αναγορεύθηκε διδάκτωρ καθαρών μαθηματικών.
Στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο διορίστηκε λέκτορας Μηχανικής και Γεωδαισίας
και στη συνέχεια προήχθη σε καθηγητή μαθηματικών. Κατά τη διάρκεια του Β΄
Παγκοσμίου Πολέμου δεν δημοσίευσε επιστημονικές εργασίες· το 1946 όμως
δημοσίευσε τρεις μελέτες σχετικά με την καμπύλη της κατεναρίας.
Το 1949 μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί συνέχισε σπουδές εφαρμοσμένων μαθηματικών στο Brown
University, στο Courant
Institute of Mathematical Sciences και στο
Massachusetts Institute of Technology (MIT). Αφού εργάστηκε ως ερευνητής στο IBM Thomas
J. Watson Research Laboratory του Πανεπιστημίου Columbia, στην Republic Aviation Corporation και στο Courant Institute, διορίστηκε καθηγητής μαθηματικών και
μηχανικής στο Hofstra University. Κατά τη
διάρκεια της θητείας του στο Hofstra υπήρξε επίσης σύμβουλος στο Τμήμα
Πυραυλικών και Διαστημικών Οχημάτων της General Electric, στο Valley Forge
Technology Center.
Το 1960 παραιτήθηκε από το Hofstra University για
να εργασθεί αποκλειστικά ως ερευνητής στο ίδιο τμήμα της General Electric. Στη
συνέχεια παρέμεινε στην εταιρεία General Electric Aerospace έως το τέλος της
επαγγελματικής του σταδιοδρομίας.
Κατά την επιστημονική του πορεία δημοσίευσε 54
επιστημονικές εργασίες, δύο από τις οποίες στα Proceedings of the National
Academy of Sciences. Το 2012 εκδόθηκε τόμος με επιλογή 43 εργασιών του, με
επιμελητή τον Σπύρο Γ. Τζαφέστα. Το βιβλίο οργανώνεται σε τρία μέρη:
– μαθηματικά εφαρμοσμένα στη μηχανική
μοντελοποίηση και σε κοινωνικά ζητήματα (11 εργασίες),
– μη γραμμική μηχανική (18 εργασίες),
– ανάλυση δυναμικών συστημάτων (12 εργασίες),
ενώ περιλαμβάνει και παράρτημα με δύο εργασίες δημοσιευμένες σε σοβιετικά μαθηματικά περιοδικά.
Η ενότητα της μη γραμμικής μηχανικής περιλαμβάνει οκτώ εργασίες σχετικές με την ουράνια και τροχιακή μηχανική. Στην ενότητα της ανάλυσης δυναμικών συστημάτων περιλαμβάνονται έξι εργασίες για την ανάλυση ευστάθειας, τέσσερις για φαινόμενα προχώρησης (precession) και δύο για τις σεπαράτριξ των δυναμικών συστημάτων.
Επιλεγμένες δημοσιεύσεις



