Γεώργιος Κελεπούρης ( 1890 - 1965 ): Δημοσιογράφος, Ποιητής - Πενταγιοί Δωρίδας,Χαλκίδα.

Πηγή: εφημερίδα "Η ΑΛΗΘΕΙΑ" στις 14/02/1910

Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στους Πενταγιούς της Δωρίδας και πέθανε στη Χαλκίδα.

Τελείωσε τη Βαρβάκειο Σχολή στην Αθήνα και αργότερα πήγε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στις εφημερίδες Φῶς και Ταχυδρόμος της Αλεξάνδρειας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πραγματοποίησε περιοδείες ως ανταποκριτής των εφημερίδων στη Μακεδονία και Θράκη.

Έγραψε ποιήματα, τραγούδια του αγώνα για την απελευθέρωση των ελληνικών περιοχών. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές «Ρεμβασμοί» (1908)και «Ματωμένες δάφνες» (1910).

Το 1913 εκδόθηκε στην Αλεξάνδρεια το βιβλίο Δόξα ματωμένη, λεύκωμα καὶ ἡμερολόγιο τοῦ πολέμου 1912-1913, το οποίο τέθηκε υπό την προστασία του βασιλέως Κωνσταντίνου.

Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Δημήτριο Αργυριάδη (1884-1957), μαέστρο και καθηγητή της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών.

Το 1968 εκδόθηκαν ανέκδοτα ποιήματα του με τίτλο: Ἃπαντα: Ἀνέκδοτα ποιήματα Γεωργίου Θ. Κελεπούρη.

Σύμφωνα με έρευνα του ιστορικού Νίκου Καραμανάβη, ο Γ. Κελεπούρης ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονομάχος στις δημοσιεύσεις του.

Ε Γ1942ΧΣ6 

"Ευβοϊκά Γράμματα" Απρίλης 1942 Τεύχος: 1 Σελ: 2

"Ευβοϊκά Γράμματα" Ιούνιος 1942 Τεύχος: 3 Σελ: 6

"Ευβοϊκά Γράμματα" 1942 Φ4 Ιούλης Σ1

ΕΓ1942XIIΣ5

Ανδρέας Ι. Ζώντος ( - ): Εκδότης, Συγγραφέας, Ποιητής - Χαλκίδα

 

Ανδρέας Ι. Ζώντος: Ιδρυτής και εκδότης του Ιστορικού, Φιλολογικού και Λογοτεχνικού Περιοδικού "Ευβοϊκά Γράμματα" το οποίο κυκλοφόρησε σε μηνιαία βάση από το 1942-1948. Δεν έχω πληροφορίες για τον ίδιο πλην κάποιων δημοσιεύσεων στο περιοδικό (ποιήματα, άρθρα, κλπ)

Προς το παρόν θα αναρτώ ό,τι υπάρχει δικό του από το περιοδικό και στο τέλος θα κάνουμε...ταμείο.

ΕΓ 1942 Φ1 IV Σ5 

ΕΓ 1942 Φ2 V Σ2  

    ΕΓ1942 IXΣ4 

           ΕΓ 1942 Φ3 VI Σ1 

Σταύρος Η. Παρασκευάς (1867-1927): Χαράκτης, Ζωγράφος - Χαλκίδα

Σταύρος Η. Παρασκευάς: Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1867. 

Σπούδασε χαρακτική και ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας μεταξύ των ετών 1881-1890. Μαθητής του Αριστείδη Λ. Ροβέρτου (1835-.1892). Κατά την διάρκεια των σπουδών του, το 1889, τιμήθηκε με το 500δραχμο Θωμαΐδειο για την απόδοσή του στο τμήμα της χαρακτικής. Μέσα στη δεκαετία 1890 φιλοτέχνησε πλήθος ξυλογραφιών για διάφορες εκδόσεις (Ανδρέα Δαβίδ Μόρτμανν, Η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων εν έτει 1453, Αθήνα 1892, μαζί με τον επίσης ξυλογράφο Μιχαήλ Νικολαΐδη· Επαμεινώνδα Κ. Κυριακίδου, Ιστορία του Συγχρόνου Ελληνισμού, από της ιδρύσεως του Βασιλείου της Ελλάδος μέχρι των ημερών μας, 1832-1892. Μετά εισαγωγής επί των διαφόρων ιστορικών περιπετειών του έθνους, της μεγάλης επαναστάσεως του 1821 και της διοικήσεως του Καποδιστρίου και εξήκοντα και πλέον εικονογραφιών, Αθήνα 1892· Δάντη, Θεία Κωμωδία, Αθήνα 1894, κ.ά.). 

Δίδαξε σχέδιο στη Χαλκίδα, όπου υπήρξε δάσκαλος του χαράκτη και ζωγράφου (1891-1958) Γιώργου Οικονομίδη. Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Χαρακτικής - Πινακοθήκη Γρηγοράκη  στην Πινακοθήκη Δήμου Ζίτσας, και σε ιδιωτικές συλλογές. Υπογράφει και με το ΣΠ. Με τις ξυλογραφίες του εικονογράφησε βιβλία διαφόρων ειδών και δίδαξε σχέδιο στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Χαλκίδα. Συνεργάστηκε με περιοδικά της εποχής του. 

Για να κατανοήσει κάποιος το θέμα μπορεί να διαβάσει το παρακάτω pdf:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ 1843-1915

Σταύρος Η. Παρασκευάς (π. 1867-1927), "Ο Υψηλάντης δεχόμενος τον υπέρ της Ελευθερίας Αγώνα", 1891, ξυλογραφία σε όρθιο ξύλο. 19,5 x 13 εκ.

Το έργο αποτελεί χαρακτική αντιγραφή της σύνθεσης του Peter von Hess.

Πινακοθήκη Ζίτσας

Η σύνθεση, που τιτλοφορείται επίσης "Ο Υψηλάντης διέρχεται τον Προύθο" ή "Ο Υψηλάντης κηρύσσει την Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες", προέρχεται και αυτή από τα 39 έργα του Peter von Hess με θέμα την Ελληνική Επανάσταση. Απεικονίζει τον Αλέξανδρο Υψηλάντη (1792-1828) να διαβαίνει τον Προύθο, τον παραπόταμο του Δούναβη, το φυσικό σύνορο της Ρωσίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, στις 22 Φεβρουαρίου 1921. Στις 24 Φεβρουαρίου από το Ιάσιο της Μολδαβίας ο Υψηλάντης κυκλοφόρησε την επαναστατική προκήρυξη «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» κηρύσσοντας επίσημα την Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. 

Στο έργο της συλλογής της Πινακοθήκης παρουσιάζεται ο Υψηλάντης να φορά τη στολή και το πηλήκιο του ιερολοχίτη και να κρατά τη σημαία του Ιερού Λόχου με το φοίνικα που αναγεννάται από τις στάχτες του. Στη σύνθεση ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας απεικονίζεται λανθασμένα με το αριστερό του χέρι ακρωτηριασμένο, διότι ο Υψηλάντης είχε χάσει το δεξί στη μάχη της Δρέσδης το 1813. Καθώς αποβιβάζεται από τη βάρκα τον υποδέχεται ο Μιχαήλ Σούτσος (1784-1864), ο ηγεμόνας της Μολδαβίας, ο οποίος ήταν επίσης μέλος της Φιλικής Εταιρείας. 

Ο Υψηλάντης συμμετείχε σε αρκετές μάχες ως επικεφαλής του στρατού των Ιερολοχιτών. Στις 7 Ιουνίου 1821, ωστόσο, ηττήθηκαν στη μάχη του Δραγατσανίου και υποχώρησαν προς τα σύνορα με την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Εκεί ο Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς και φυλακίστηκε. Απελευθερώθηκε το Νοέμβριο του 1827 και πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 31 Ιανουαρίου 1828.