Δημήτρης Κ. Δεμερτζής (1926-2020): Δημοσιογράφος, Εκδότης, Συγγραφέας, Ποιητής - Χαλκίδα

 

Δημήτρης Κ. Δεμερτζής (1926-2020)

Δημοσιογράφος, Εκδότης, 

Συγγραφέας, Ποιητής - Χαλκίδα

Δημήτρης Κ. Δεμερτζής (1926-2020): Δημοσιογράφος, Εκδότης, Συγγραφέας, Ποιητής

Ένα βιογραφικό, όπως ο ίδιος το είχε συντάξει...

Ο Δημήτρης Δεμερτζής γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1926 στην οδό Χατζοπούλου, στο Πλάτωμα, συνοικία μήτρα του πετροπόλεμου και της καντάδας. Πατέρας του ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής, Χαλκιδαίος, οικογένειας Χαλκιδαίων από την εποχή της Εθνεγερσίας. Μητέρα του η Γεωργούλα Δεμερτζή, το γένος Τσάλα, από τις Παραμερίτες Καρυστίας, συνοικισμός της Κοινότητας Αγ. Λουκά. Είχε δύο παιδιά. Τον Κωστή, δικηγόρο και συνεχιστή της πορείας του στην έκδοση εφημερίδων και τον Γιώργο, βιολονίστα.

Μαθητής στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο (όπου σήμερα ο ΟΤΕ), αντισεισμικό κτίριο, μετά τους μεγάλους σεισμούς των τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα. Ο πατέρας του ήταν συγγενής με τον Αντώνιο Μάντζαρη, δάσκαλο, ο οποίος χειροτονήθηκε ιερέας στον Αγ. Νικόλαο. Ευτύχησε να τον έχει δάσκαλο στις Α΄ και Β΄ τάξεις. Στις Γ' και Δ' τον Γεώργιο Καγιά, προσωπικότητα του διδασκαλικού κόσμου και στις Ε΄ και Στ΄ τον Ιωάννη Κίντζιο, ισάξιό τους. Το οίκημα, με μεγάλες φθορές στα πατώματα, συχνά σπασμένα τζάμια και ποτέ κάποια θέρμανση το χειμώνα. Σε όλες τις τάξεις, εκτός της Ε' που ο βαθμός του ή ταν 9, στις υπόλοιπες ήταν 8.

Το 1938 οι εξετάσεις όλων των υποψηφίων για το Γυμνάσιο ήταν κοινές. Περισσότεροι των 1500 οι μαθητές. Σ' αυτές τις εξετάσεις ήρθε πρώτος! Με την επιτυχία, εκτός του διπλώματος (που μένει κορνιζαρισμένο), και 1.000 δραχμές βραβείο.

Ήταν η χρονιά που η Δικτατορία της 4 Αυ γούστου 1936 επέβαλε στην εκπαίδευση η Τετάρτη να είναι ημέρα της ΕΟΝ! Τα μαθήματα της μοιράστηκαν στις άλλες μέρες και το Σάββατο. Πρέπει να ήταν η δεύτερη Τετάρτη όταν στα μαθήματα της ΕΟΝ έγινε κλήρωση στην τάξη του Δημ. Δεμερτζή για δέκα μαθητές παρακολούθησης των υπολοίπων. Μεταξύ τους στην κλήρωση και ο Δεμερτζής.

Το Γυμνάσιο, κι αυτό αντισεισμικό, ήταν όπου σήμερα το πάρκινγκ δίπλα στην Εθνική Τράπεζα. Πηγαίνοντας στο οινομαγειρείο του πατέρα του στην Μπαλαλαίων 7, πολύ κοντά, τον ξάφνιασε όταν του είπε ότι δεν θέλει να ξαναπάει σχολείο. «Εγώ καταδότης δεν γίνομαι» είπε χαρακτηριστικά. Ο πατέρας του συμβουλεύτηκε φίλο του, γνώστη των πραγμάτων, ο οποίος βρήκε ένα παραθυράκι: να μην παρακολουθεί ο μαθητής τα μαθήματα της ΕΟΝ, ούτε να πηγαίνει αν εργαζότανε κι ήταν γραμμένος στο ΙΚΑ. Ο πατέρας του τον έγραψε, πήγαν τις σχετικές αποδείξεις και απαλλάχθηκε από τον εφιάλτη.

Ήταν πολύ καλύτερος μαθητής από ό,τι στο Δημοτικό. Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα όμως είχε μείνει μετεξεταστέος στα αρχαία Ελληνικά λόγω απουσιών! Δεν είχε κάνει μήτε μία, αλλά μπορούσες να μη πας στην ΕΟΝ ως εργαζόμενος όμως οι απουσίες έμπαιναν. Ήταν ένα χτύπημα σκληρό. Η εκπαίδευση έγινε δευτερεύουσα υπόθεση της ζωής του.

πέρασε άνετα όλες τις τάξεις ως εκείνη την τραγική του καλοκαιριού του 1944, λίγο πριν την απελευθέρωση – τελευταία τάξη την ΣΤ΄ του Λυκείου. Την τελευταία μέρα κάποιος είπε να γράψουν στον πίνακα τα ονόματά τους και μια ευχή για την επόμενη χρονιά ελευθερίας της πατρίδας. Επιλέχθηκε ο Δ. Δεμερτζής από τους συμμαθητές του ομόφωνα,

Οικογενειακά, στον πόλεμο όταν άρχισε, ήταν τέσσερα τα μέλη της κι όταν τελείωσε δύο.

Η αδελφή του Πουλχερία πέθανε το 1942 σε ηλικία 12 χρονών κι ο πατέρας του μόλις δύο μήνες πριν την Απελευθέρωση. Σοφός άνθρωπος. Από 5 χρονών καθημερινά τρεις φορές την ημέρα τον έπαιρνε μαζί του στην Δημοτική Αγορά. Από αυτή την ηλικία τον έστελνε να ψωνίζει για το μαγαζί του, μέγα σχολείο κοινωνικό. Ήταν η μεγάλη του χαρά Το 1942 εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ. Ποτέ ούτε τότε ούτε καμμιά φορά δεν εντάχθηκε σε κόμμα. Η Απελευθέρωση της χώρας ήταν το πιστεύω του. Με την ένταξη – κι ήταν στην υποδειγματική δεκαρχία - η ζωή του παιζότανε κάθε νύχτα κορώνα-γράμματα. Ήταν στην πτώση της Ιταλίας (9) Σεπτεμβρίου 1943) εκείνοι που καταθέσανε λουλούδια στο Ηρώο -τότε στον κήπο στη γέφυρα - με τους Γερμανούς να έχουν στρέψει τα πολυβόλα εναντίον τους. Ψάλλανε γονατισμένοι τον Εθνικό Ύμνο. Και τη νύχτα συμμετείχε σε ένα από τα δύο περίπολα που ένοπλοι φυλάσσανε την πόλη. Η μεγαλύτερη νύχτα της ζωής τους. Ένα πανηγύρι των Χαλκιδαίων που τους σήκωναν στα χέρια, τους φιλούσαν, τους προσφέρανε ό,τι είναι δυνατό να φανταστεί ο νους. Όλοι ψάλανε ως το πρωί τον Εθνικό Ύμνο. Το μαγαζί του πατέρα του το είχε αναλάβει εκείνος, με βοηθό τη μητέρα του.

Απελευθέρωση, καλοκαίρι 1945 απόφαση έκδοσης του πρώτου εντύπου. Οι «Νεανικοί Παλμοί» στο τυπογραφείο του Πετρουζέλη. Μηνιαίο περιοδικό λογοτεχνικού περιεχομένου, δίχως καμμιά πολιτική νύξη. Όταν ήταν η έκδοση του 2 τεύχους και η ύλη είχε πάει στο τυπογραφείο επίσκεψη του φοβερού των καιρών ενωμοτάρχη Γεωργίου Ευθυμιάδη. Τρόμος της πόλης. Χαμογελαστός, έδωσε συγχαρητήρια για το τεύχος. Στα χέρια του είχε στο ένα μεγάλο μάτσο χαρτιά και στο άλλο μεγάλο χρηματικό ποσό. «Σου έφερα δηλώσεις μετανοίας και την πληρωμή τους». Κοφτή η απάντηση του Δεμερτζή: «Δεν δημοσιεύω δηλώσεις μετανοίας». Κεραυνός: «Τι είπες: Για σκέψου το καλά». «Δεν χρειάζεται δεν τις δημοσιεύω». Ένα μακρόσυρτο «καλααααά» που ακόμα το ακούει, του σημάδεψε τη ζωή του ίσαμε τον Ιούλιο του 1974. Το 2 τεύχος κατασχέθηκε. Με κάποια χαραμάδα. η έκδοση το 1946, 1947, 1948 καρμπόν τα ίδια: Κατασχέσεις.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 1948 καλείται στην 8η ΕΣΣΟ στρατιώτης. Οκτώ μήνες στην πρώτη γραμμή του Εμφυλίου. Απόλυση το Δεκέμβριο του 1949. 1950, με τον Οδυσσέα Αναστασίου και Ζαχαρία Αναστασιάδη οι «Νεανικοί Παλμοί» ξα νακυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία. Είναι εβδομαδιαία, 16 φύλλα τεύχη και η κυκλοφορία τους απαγορεύεται δίχως κανένα λόγο.

Το 1952 με τον Μιλτιάδη Βάθη την «Ευβοϊκή Εστία». Έρχεται ο Παπάγος η κυκλοφορία της απαγορεύεται (Παρένθεση: Το 1954 προκηρύσσεται διαγωνισμός για μια θέση στη Νομαρχία Ευβοίας. Υποψήφιοι όλοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εκτός του Δεμερτζή «διπλωματούχο» δευτεροβάθμιας. Αναρτάται η βαθμολογία, έρχεται πρώτος. Διορίζεται, η 23η στη σειρά προσφυγή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας και η δικαίωσή του. Κράτησαν την απόφαση ενάμισι χρόνο δίχως να τον διορίζουν - όταν κάτι συνέβη με το εξωτερικό τον κάλεσαν και ανέλαβε καθήκοντα. Ήταν το 1957. Άριστες οι εκθέσεις, ποτέ δεν τον μονιμοποίησαν ούτε βέβαια πήρε τους βαθμούς. Αλλά η επιτυχία του πρέπει να ήταν κάρφος και το 1960 αποφασίστηκε η εξορία του για δυόμισι χρόνια στη Λιβαδειά. Με παρέμβαση από φίλο δεν απολύθηκε αλλά πήρε θέση στη Νομαρχία Βοιωτίας. Η Λιβαδειά τον κράτησε – κυριολεκτικά στα χέρια, γνωστοί από το ποδόσφαιρο καθώς είχε θητεύσει Γεν. Γραμματέας της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Εύβοιας - Βοιωτίας. Η Ασφάλεια όμως και η παρακολούθηση στενή. Όταν έληξε η εξορία υπέβαλε παραίτηση από τη Νομαρχία και κατέφυγε στο παλιό του επάγγελμα, κάνοντας μεγάλη προκοπή).

Το 1963 με τον Σπύρο Κοκκίνη η «Προοδευτική Εύβοια». 1967 η προδοσία της Χούντας και νέα απαγόρευση. Στη διάρκειά της οκτώ στρατοδικεία, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και το μέγιστο παράσημο κι αυτό κορνιζαρισμένο «Είναι ο πλέον επικίνδυνος Έλληνας»

Επανακυκλοφόρησε αμέσως μετά την πτώση της ως εβδομαδιαία στις 26 Οκτώβρη 1974 και συνεχίζεται ανελλιπώς ως σήμερα με τις αλλαγές: Από τις 14 Απρίλη 1995 η «Προοδευτική Εύβοια» έγινε ημερησία και στις 11 Ιουνίου 1995 οριστικοποιήθηκε η ονομασία της σε «Καθημερινή Εύβοια»,

Η «Νέα Προοδευτική Εύβοια» κυκλοφόρησε στις 23 Γενάρη 2002.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

ΠΑΛΑΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

Στην " Νέα Προοδευτική Εύβοια " πάντα στην θρυλική τελευταία σελίδα σχολίαζε εμβληματικές φωτογραφίες. Τις μάζεψα λοιπόν και σας τις παραδίδω σε   ενότητες και σε μορφή pdf.

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ Ι

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ ΙΙ

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ ΙΙΙ

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ IV

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ V

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ VI

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων παλαιές φωτογραφίες Χαλκίδας-Άλμπουμ VII

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΤΟΧΗΣ

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων φωτογραφίες Κατοχής-Άλμπουμ Ι

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Δ. Δεμερτζής σχολιάζων φωτογραφίες Πολιτισμού

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ

Δ. Δεμερτζής: Ως τα πέρατα της γης

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ

Το Μεγάλο Πρωϊνο του Φώτη Ζαγόρη

Η Γυναίκα του Καίσαρος-Η δίκη: Σκαρίμπας εναντίον Βαλσαμά

Αγγελής Βαζάκας (1915-2000;): Αγωνιστής Ε.Α.(Κίνημα Μέσης Ανατολής), Ναυτικός, Συγγραφέας-Χαλκίδα

Αγγελής Βαζάκας (1915-2000;)
Αγωνιστής Ε.Α.(Κίνημα Μέσης Ανατολής),
Ναυτικός,Συγγραφέας -Χαλκίδα

 Αγγελής Βαζάκας (1915-2000;): Αγωνιστής Ε.Α.(Κίνημα Μέσης Ανατολής), Συγγραφέας-Χαλκίδα

Ο Αγγελής Βαζάκας, υπήρξε μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα της Χαλκίδας και με το έργο του, που σιγά-σιγά έρχεται στην επιφάνεια από την "Προοδευτική Εύβοια", δικαίως καταλαμβάνει μια θέση στους "Ευβοείς Δημιουργούς". Αυτό θα γίνει φανερό στη συνέχεια του αφιερώματος.

Δεν έχω ακριβή ημερομηνία γέννησης αλλά θα την τοποθετούσα στα μέσα της δεκαετίας του 1910 και αυτό γιατί ήταν περίπου συνομήλικος με τον πατέρα μου Μάρκο Βουτσά ο οποίος γεννήθηκε το 1916. Η καταγωγή του ήταν από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ (συντοπίτης, επίσης, με τον πατέρα μου). Προπολεμικά ήταν ανεμοτρατάρης και ιδιοκτήτης αλιευτικού του "Πρόδρομου". Πολλά κοινά με τον Μάρκο: καταγωγή, ιδεολογία, κοινή πορεία στο ναυτικό κατά τον Β'.Π.Π. και μαζί, επίσης, "επισκεύθηκαν", όχι για τουρισμό, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των δημοκρατικών Ελλήνων στρατιωτών. 

Από τον Δημήτρη Δεμερτζή είχα δει την πρώτη αναφορά στο όνομά του σε άρθρο που αφορούσε και τον πατέρα μου Μάρκο.

Για το αυτό γεγονός γράφει σε επόμενη χρονιά:

Μαζί παντού ο Αγγελής και ο Μάρκος! Πρώτα στο "Α/Τ Ιέραξ" έως τον Ιούνιο του 1942 (Με πλοίαρχο τον Βασίλειο Κύρη) κατόπιν στο "Α/Τ Πίνδος" (με τον Κύρη πάλι πλοίαρχο) που το παρέλαβαν τον ίδιο μήνα από το Σκάπα Φλόου. (Σκάπα Φλόου ονομάζεται η θαλάσσια λεκάνη, χαρακτηριζόμενη ενίοτε και ως λιμνοθάλασσα, στις Ορκάδες νήσους στα βόρεια της Σκωτίας. Η υδάτινη αυτή έκταση περικλείεται από τα νησιά Μέινλαντ, Γκρέμσι, Μπούρι, Νότιο Ρονάλντσι και Χόι).

Το «Ιέραξ» το 1912 άρτι παραλειφθέν.
Πηγή: Από Macedon-40 - Έργο αυτού που το ανεβάζει, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=27826037

    Α/Τ Ιέραξ       

Στο «Ιέραξ», μάλλον στην Αλεξάνδρεια. Ο Μάρκος όρθιος ακριβώς στο μέσον με το αριστερό του χέρι σε ορθή (σχεδόν) γωνία και το στραβό καπέλο. Επτά δεξιά του και επτά αριστερά του. Ο Αγγελής Βαζάκας, καθιστός δεύτερος από δεξιά. 

                              

                                             

Σκάπα Φλόου

                                   

Από τη δράση του Πίνδος

Πίνδος: Ομοχειρία βομβών βυθού, κατά την ναυμαχία καταβύθισης του U-458 Ο πατέρας μου στη μεσαία σειρά, κέντρο, με το καπέλο.

Η δράση του "Πίνδος" είναι αξιομνημόνευτη με κορυφαία στιγμή την 22α Αυγούστου 1943 όταν βύθισε το γερμανικό υποβρύχιο U-458 συνεπικουρούμενο από το εγγλέζικο "Easton".

Το U-458 αποδεδειγμένα το βύθισε το "Πίνδος".

Τι μεγάλη χαρά! Τι απρόσμενη τύχη, να υπάρχει φωτογραφία του μεγάλου αυτού, κορυφαίου, γεγονότος για το "Πίνδος"! Πιθανότατα από συνοδό σκάφος που παρακολουθούσε το γεγονός.

Δημοσίευση του περιοδικού Α.Ε.Ρ.Α. στο φύλλο Σεπτεμβρίου του 1943.

(Τα αρχικά του περιοδικού, που εκδιδόταν στο Κάϊρο, σημαίνουν Αγγλία, Ελλάδα, Ρωσία, Αμερική).

Γερμανοί ναύτες σε σωστική λέμβο.

Εδώ μαζί με Έλληνες ναύτες "τα λένε" με τους Γερμανούς αιχμαλώτους.

Το U-548 σε κάποιο λιμάνι της Βαλτικής.

Κουρτ Ντίγκινς: Πλοίαρχος του U-458.

Κίνημα της Μέσης Ανατολής

Έχουν γραφεί πολλά και θα γραφούν στο μέλλον. Εγώ δεν είμαι ιστορικός αλλά μπορώ να καταλάβω κάποια πράγματα, με τόσων ετών πείρα που διαθέτω και με ό,τι έχω διαβάσει μέχρι σήμερα, για τα περιστατικά του Απρίλη 1944 που είχαν ως αποτέλεσμα χιλιάδες αγνοί πατριώτες να σύρονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αιχμαλώτων, από τα παράλια της Βόρειας Αφρικής μέχρι τα βάθη του Σουδάν, Ερυθραίας... Τα στρατοδικεία για την ανταρσία στο ναυτικό καταδίκαζαν σε θάνατο και εκτελούσαν μέχρι το 1948.Η πατρίδα δεν ξεχνά ποτέ τα τέκνα της και τα ανταμείβει αναλόγως.

Ναύτες του Α/Τ "Πίνδος", προσκείμενοι στο ΕΑΜ, γιορτάζουν την Πρωτομαγιά του 1944.

Ο Αγγελής στην πρώτη σειρά, πρώτος αριστερά. Ο Μάρκος επάνω δεύτερος δεξιά με τη σημαία στο πρόσωπο του.

Ναύτες του Α/Τ "Πίνδος", προσκείμενοι στο ΕΑΜ, γιορτάζουν την Πρωτομαγιά του 1944.Η φωτογραφία τραβήχτηκε ένα μήνα μετά την καταστολή του κινήματος της Μέσης Ανατολής, ενώ το "Πίνδος" βρισκόταν στο Οράν.

Η προηγούμενη φωτογραφία πιο επικεντρωμένη και καθαρή. Ο Αγγελής είναι αριστερά πρώτος στην  δεύτερη γραμμή. Ο πατέρας μου είναι στην πρώτη γραμμή τέταρτος από δεξιά.

 

    Αγγελής Βαζάκας             Μάρκος Βουτσάς

                         

Επαναστατημένοι Ναύτες στη γέφυρα του «Πίνδος»

Είχαν βγάλει το εθνόσημο και το αντικατέστησαν με κομμάτι από μέταλλο, όπου πάνω του έγραψαν ΕΛΑΣ (άγνωστοι)».

Οι «δυνάμεις καταστολής» του κινήματος. Πολλοί εγγλέζοι... Ο Τσώρτσιλ έδωσε εντολή της «με πάση θυσία»  επαναφοράς της «ηρεμίας» στο Ναυτικό.

Για το «Κίνημα στη Μέση Ανατολή» γυρίστηκε ντοκιμαντέρ και προβλήθηκε  στην ΕΡΤ....

Υπάρχει στην εξής διεύθυνση:

https://www.youtube.com/watch?v=mC4wEQAVCeY&feature=youtu.be
Εκεί μιλούν πολλοί που ήταν στον "Ιέρακα" και στο «Πίνδος» με διάφορες ειδικότητες... Τεράστια η συγκίνησή μου κατά την παρακολούθησή του.

Αυτό συνέβη γιατί... Αλλά ας δούμε τι λέει για το περιστατικό ο Ηλίας Ευστρατουδάκης, ναύτης του «Πίνδος»(από το ντοκιμαντέρ):

« Ο Δημήτρης Σούτσος, ο σημαιοφόρος, ήταν αξιωματικός μέσα στο " Πίνδος ″. Επειδή όμως ήταν οργανωμένος, ήταν μαζί με το πλήρωμα, οι αξιωματικοί πήγανε και τον πήρανε να τον κλείσουν φυλακή για τρελό. Αυτό, όμως, το γεγονός ερέθισε το πλήρωμα και πέταξε τους αξιωματικούς: τον καπετάνιο, τον δεύτερο και τον μηχανικό - τον πρώτο - στη θάλασσα.

Από εκεί ξεκινάει το θέμα... το να καταλάβουμε τα πλοία. »

...........................

Συνελήφθησαν με τη βοήθεια των Εγγλέζων και κλείστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αιχμαλώτων.

Το χρονικό των γεγονότων εξαρτάται από ποιά πηγή θα πάρει πληροφορίες κανείς. Το επίσημο κράτος (αυτό που είναι) τους θεωρεί ως υποκινούμενους από κομμουνιστικό δάκτυλο. Η αντιπροσωπεία του ΕΑΜ-ΚΚΕ στο Λίβανο δεν ανεγνώρισε τον ξεσηκωμό και χαρακτήρισε την όλη κατάσταση «κίνημα αφρόνων»! Πιάσ’ το αυγό και κούρευ'το!

Άφρονες λοιπόν οι Έλληνες αγωνιστές που διψούσαν για ελευθερία! Τι να πεις μετά;

Σε διάφορα στρατόπεδα λοιπόν…. Μπάρντια, Ντεκαμερέ, Γκαντζού, Μοναστίρ, Κεμπέιτ κλπ. Στα "σύρματα", όπως αποκαλούνταν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ερήμου. Οι δυσκολίες διαβίωσης εξισορροπούντο από τη συντροφικότητα και την ανθρωπιά των κρατουμένων. Καταδικάστηκαν ισόβια και ελευθερώθηκαν τέλος του '45, κατόπιν  παρεμβάσεως διεθνών οργανισμών. 

Ο Αγγελής επέστρεψε στην Χαλκίδα το ίδιο και ο Μάρκος, γύρω στο 1946.

Υπάρχει αρχείο του Δ. Δεμερτζή (1926-2020) στο οποίο περιέχεται 

το "Ημερολόγιο της Μέσης Ανατολής" του Αγγελή Βαζάκα.

Το έγραφε στα "σύρματα" τα χρόνια που ήταν κλεισμένος εκεί, μαζί με τον πατέρα μου, ως "άτομα αντεθνικώς δρώντα, επικίνδυνοι κομμουνιστές και πολλές άλλες κατηγορίες.

Το ημερολόγιο δημοσιεύεται στην "Νέα Προοδευτική Εύβοια" σε συνέχειες, αρχής γενομένης από 11 10 2024 τις οποίες δημοσιεύσεις θα τις αναρτήσω εδώ όλες μαζί όταν ολοκληρωθούν σε pdf.

Σήμερα θα ανεβάσω ολόκληρο το ημερολόγιο, που είχε την καλοσύνη να μου το στείλει ο Κωστής Δεμερτζής και τον ευχαριστώ!

Πατάτε στους παρακάτω συνδέσμους:

1.Ημερολόγιο Μέσης Ανατολή Αγγελή Βαζάκα - Αρχή

2.Ημερολόγιο Μέσης Ανατολής Αγγελή Βαζάκα - Λαϊκά Γράμματα

3. Ημερολόγιο Μέσης Ανατολής Αγγελή Βαζάκα - Σοσιαλισμός

4. Ημερολόγιο Μέσης Ανατολής Αγγελή Βαζάκα - Χρονογράφημα

Ο Αγγελής στο Στρατοδικείο της Αλεξάνδρειας έκανε μια περήφανη, θαρραλέα απολογία.

Απολογία ενώπιων Στρατοδικών το 1945 του Αγγελή Βαζάκα

Στη "Νέα Προοδευτική Εύβοια υπάρχουν αναφορές στον Αγγελή:

Μαίρη Κοβάνη (1959- ): Ποιήτρια - Θήβα, Αθήνα

Μαίρη Κοβάνη (1959- )

Ποιήτρια - Θήβα, Αθήνα

Μαίρη Κοβάνη (1959- ): Ποιήτρια - Θήβα, Αθήνα

Τιμής ένεκεν, όπως και ο αείμνηστος πατέρας της,Κώστας Κοβάνης, καταλαμβάνει δικαιωματικά και η κ. Μαίρη Κοβάνη της θέση της στους "Ευβοείς Δημιουργούς". Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959 όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της. Σπούδασε στο  Βρετανικό Συμβούλιο Αγγλική  Λογοτεχνία. Γράφει ποίηση από μικρή, ακολουθώντας τα βήματα του. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες ( " Έρευνα", "Νεοελληνικά Γράμματα", "Προοδευτική Εύβοια" Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο "Είμασταν πολλοί" κυκλοφόρησε το 1983 σε ηλικία 24 ετών. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι την δεύτερη ποιητική της συλλογή το 2012 με τίτλο "Το παλάτι της Μνήμης" από τις εκδόσεις Ιωλκός.

Εργογραφία 

 "Είμασταν πολλοί"  Εκδόσεις: "Το Ελληνικό βιβλίο" -1978

 "Το παλάτι της Μνήμης" Εκδόσεις "Ιωλκός" - 2012

Ποιήματα

Από το συρτάρι της μνήμης...

(Σπουδαία ντοκουμέντα! Δεν τα μοιράζεσαι εύκολα... και

"άντε βρέστα μετά!)

.  .  .