Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026
Στέφανος Κ. Καλλίας (1862–1932): Ιατρός, Λόγιος – Χαλκίδα
Χαλκιδολάτρης σε βαθμό που αφιέρωσε τη ζωή του στο
να προσφέρει τα πάντα για την πόλη του.
Το καταπληκτικό βιβλίο του "Η Χαλκίς υπό φυσικήν και ιατρικήν έποψιν" είναι ένα αριστούργημα περιγραφών εκείνης της εποχής (1896) αλλά και εξαιρετικά χρήσιμο για ερευνητές ιατρικών στοιχείων. Δεινός συγγραφέας και λόγιος ο γιατρός Καλλίας έγραψε δεκάδες άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά με ιατρικά θέματα, ιστορικά για την την Εύβοια κα την Χαλκίδα, αλλά και περιγραφές του φαινομένου του Ευρίπου. Σαν γιατρός εκτός απο ιδιώτης, πρόσφερε τις υπηρεσίες του στο Δημοτικό Νοσοκομείο της πόλης και στο Στρατιωτικό θεραπευτήριο. Είναι πολλές οι αναφορές για την φιλανθρωπική δράση του απέναντι σε απόρους ασθενείς. Επίσης ήταν υποπρόξενος του Γαλλικού προξενείου που τότε υπήρχε στην Χαλκίδα και με αξιοπρέπεια υπηρέτησε τα συμφέροντα της πατρίδας μας. Δεν είναι λίγες οι φορές που παρασημοφορήθηκε και απο την Ελληνική αλλά και την Γαλλική κυβέρνηση για το έργο του. Για πολλά χρόνια υπήρξε και πρόεδρος της Λιμενικής επιτροπής (σημερινό ΟΛΝΕ) της Χαλκίδας με μνημειώδες έργο. Δυστυχώς πέθανε στις 5 Ιουνίου του 1932 και δεν πρόλαβε να δει ολοκληρωμένο τον νότιο Λιμένα που άλλαξε τη φυσιογνωμία της πόλης. Ήταν αντίθετος στην καταστροφή των Ενετικών πύργων και τειχών του πάλαι ποτέ Negroponte μιας και δεν ήταν κοντόφθαλμος άνθρωπος, αλλά δεν εισακούστηκε. Το μνήμα του ευτυχώς γλύτωσε τους βανδαλισμούς της δημοτικής αρχής της πόλης (που είχε καταστρέψει τα περισσότερα μνήματα) και στέκει περιμένοντας κάποιους Χαλκιδαίους να τον θυμούνται κάπου κάπου είτε με ένα λουλούδι είτε με μια καλημέρα.
Πηγή: https://www.findagrave.com/memorial/200158852/stefanos-kallias
Βαγγέλης Ιωάννου (1932 – 2017): Λαϊκός Ζωγράφος – Αυλωνάρι
Ο Βαγγέλης Ιωάννου γεννήθηκε στο Αυλωνάρι το 1932. Φοίτησε στο Δημ. Σχολείο Λοφίσκου και Γυμνάσιο στο Αλιβέρι. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε στο Αυλωνάρι κοντά στον Αγιονορίτη, Αγιογράφο, Δημ. Καράπα. Στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα, σπούδασε ηλεκτρολόγος και ασχολήθηκε επαγγελματικά, σαν εργολάβος ηλεκτρολόγος. Παράλληλα συνέχισε τις ζωγραφικές και λογοτεχνικές αναζητήσεις (Έχει εκδώσει πέντε τίτλους βιβλίων) οδηγούμενος από το ένστικτό του και το ταλέντο του. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Από το 1985 ζει και ζωγραφίζει στον Λοφίσκο. Εκθέσεις 1984 Στο Αυλωνάρι, Παλαιό Γυμνάσιο 1987 Στο Αυλωνάρι, Παραδοσιακό οίκημα Παπαστρατή 1988 Στο Αλιβέρι, Εργατικό Κέντρο 1991 Στην Κύμη, Εργατικό Κέντρο 1992 Στον Κάραβο, Αίθουσα Λιμενικού Ταμείου 1995 Στο Αλιβέρ, Γκαλερί αποκάλυψις 1996 Στον Κάραβο, Ναυτική Εβδομάδα 1999 Στη Λάρισα, Χατζηγιάννιο πνευματικό κέντρο 2000 Στο Αλιβέρι, Αίθουσα Λιμενικού Ταμείου 2001 Στο Αυλωνάρι, Γυμνάσιο
Τον άνθρωπο Βαγγέλη Ιωάννου τον γνωρίζομε όλοι στην ευρύτερη περιοχή του Αυλωναρίου εδώ και πολλά χρόνια. Το ζωγράφο Βαγγέλη Ιωάννου τον μάθαμε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια με τις εκθέσεις ζωγραφικής που πραγματοποίησε στα χωριά του δήμου Αυλώνος αλλά και σε όλη την Εύβοια. Η ζωγραφική του Ιωάννου όλα αυτά τα χρόνια που τον παρακολουθώ έχει μια πολύ ισχυρή πηγή έμπνευσης. Τον τόπο καταγωγής του. Εύκολα το διαπιστώνει κανείς σε παλαιότερους κυρίως πίνακες που αποδίδουν ρεαλιστικά γνωστές γωνιές του χωριού μας. Θέματα λαϊκά, τοπία ή πρόσωπα δουλεμένα με στοιχεία από την παράδοση. Είναι ένας κόσμος προφυλαγμένος από τα ταραχώδη γεγονότα του καιρού μας, τυλιγμένος στην αγνότητα μιας ξεχωριστής ευαισθησίας που τώρα συγκρατείται αλλά ταυτόχρονα αποκτά το ανέβασμα του ονείρου. Αστάθμητος, αλλά όμως αληθινός, συμμετέχει με τη λαϊκή του ψυχή στο μυστικό της φύσης με ένα έργο για το οποίο δεν βρίσκω άλλο προσδιορισμό απ’ αυτόν του «λαϊκού ρεαλισμού».
Είναι όμως λαϊκός ζωγράφος ο Ιωάννου; Να ένα ερώτημα που με βασανίζει τον τελευταίο καιρό αλλά νομίζω ότι προβληματίζει περισσότερο και τον ίδιο. Η απάντηση δεν είναι απλή. Πιστεύω ότι τα έργα του τα πρώτα δέκα - δώδεκα χρόνια της δημιουργίας, είχαν όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη ναϊφ ζωγραφική. Όμως ο Ιωάννου δε στάθηκε εδώ. Φαίνεται θέλησε να ανακαλύψει και να αποκρυπτογραφήσει κι άλλα στοιχεία πέραν από το υπαρκτό και το συγκεκριμένο. Έτσι στα τελευταία έργα του προσπαθεί να απεικονίσει μορφές με γεωμετρικά σχήματα κάνοντας χρήση βασικών χρωμάτων. Με φαντασία, έμπνευση και ευρηματικότητα εισάγει στους πίνακες του συστατικά ετερόκλητα, όπως καμπύλες, ευθείες, σφαίρες, γωνίες, ελλείψεις, κυλίνδρους και πετυχαίνει ένα σαφή συμβολισμό με πολλές ερμηνευτικές προεκτάσεις. Εδώ η σύνθεση του παλιού με το σύγχρονο επιτυγχάνεται με μυθολογικά ή τεχνολογικά στοιχεία. Όμως υπάρχουν και στοιχεία που προσεγγίζουν μικρές εικόνες μέσα σε μια μεγαλύτερη εικόνα. Είναι μια «συμβολιστική τεχνοτροπία» που αγγίζει τα όρια του εξπρεσιονισμού. Η οποία όμως πότε-πότε εκτρέπεται σε επικίνδυνους ατραπούς της ανεικονικής τάσης, μιας τάσης που πρέπει να αποφεύγεται επειδή κατατείνει στην αναίρεση, στην ανατροπή, στη νόθευση αυτής της ίδιας της ζωγραφικής. Βιογραφικό
16 03 2017
«Έφυγε» από την ζωή ο ζωγράφος Βαγγέλης Ιωάννου σε ηλικία 85 χρονών - Ο σημαντικός δημιουργός της λαϊκής ζωγραφικής άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Λοφίσκο, δίπλα στον χώρο που δημιούργησε τα αριστουργήματά του...
Το κείμενο βρίσκεται στο ΡΟΠΤΡΟ αρ. 5
Όλο το υλικό από: http://dimitris-ioanoublogspotcom.blogspot.com/
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)