Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

Άγγελος Μαντάς (1953 – 2024): Φιλόλογος, Συγγραφέας – Βούνοι Ευβοίας


" Ήμασταν συμμαθητές για μια εξαετία στο Β' Γυμνάσιο Χαλκίδας. Τα τρία τελευταία χρόνια σε χωριστά τμήματα, κλασσικό ο Άγγελος και πρακτικό εγώ.
Άριστος μαθητής αλλά εγώ θα πω τούτο, καταπληκτικός χαρακτήρας! Η παρουσία του ήταν στολίδι στη σειρά μας και βέβαια η μετέπειτα πορεία του στην επιστήμη και στην κοινωνία επιβεβαίωσε την άποψη αυτή. Χαίρομαι τα μάλα που μου εδόθη η ευκαιρία να ήμαστε και πάλι μαζί, έστω και έτσι."
Γιώργος Βουτσής.

Πατήστε τους παρακάτω συνδέσμους


"Τα Νεφούρια" Τεύχος 7 Πρωτοχρονιά 2002



Βιογραφικό
.........

Ο Άγγελος Γ. Μαντάς γεννήθηκε το 1953 στην Κεντρική Εύβοια(Βούνοι) και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Χαλκίδα. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτορας της ίδιας σχολής. Η διδακτορική του διατριβή έχει τον τίτλο: Ο τροπικός Παπαδιαμάντης. Συμβολή στη μελέτη της μεταφοράς των παπαδιαμαντικών διηγημάτων. Αθήνα 1994.
Από το 1979 υπηρετεί στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως καθηγητής φιλόλογος και ως διευθυντής σχολείων. Σήμερα υπηρετεί ως σχολικός σύμβουλος φιλολόγων. Υπήρξε επί σειράν ετών μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Παπαδιαμαντικών Σπουδών με έδρα την Αθήνα και είναι αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Ευβοίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του  Συνδέσμου Φιλολόγων Φωκίδας.

Έχει λάβει μέρος ως εισηγητής σε πολλά επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες, μεταξύ των οποίων και στα τρία διεθνή συνέδρια για τον Αλ. Παπαδιαμάντη. Η ερευνητική και συγγραφική του δραστηριότητα αφορά κυρίως στη μελέτη της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Στο συγγραφικό του έργο ανήκουν τα βιβλία
1. Κ. Χ. Μώρος. Ο σατιρικός καθρέφτης της προπολεμικής Χαλκίδας. Έκδοση της Κεντρικής Δημόσιας Βιβλιοθήκης Χαλκίδας, Χαλκίδα 1991.
2. Ήχος Μυστικός. Επτά κείμενα για τον Παπαδιαμάντη, εκδόσεις Πορθμός, Χαλκίδα 2004.
3. Το Αλφαβητάρι του Φιλολόγου, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2006.
4. Το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας στο Λύκειο. Προβλήματα διδασκαλίας και αξιολόγησης, ἐκδόσεις Πορθμός, Αθήνα 2011.

καθώς και σειρά άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά και ανακοινώσεων σε Πρακτικά συνεδρίων. Έχει επίσης επιμεληθεί τον τόμο" Ευρίπου οι ακατάληπτες παλίρροιες.Η Χαλκίδα στη Λογοτεχνία ", εκδόσεις Διάμετρος, Χαλκίδα 2005.

Έχει εκδώσει σε δύο τόμους, με μεταγραφή από το χειρόγραφο και επιμέλεια δική του, την "Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως" του Τζορτζ Φίνλεϋ, σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και σε έκδοση της Βουλής των Ελλήνων. Σήμερα μεταγράφει το χειρόγραφο και επιμελείται την έκδοση ομότιτλου έργου του Τόμας Γκόρντον, σε μετάφραση και πάλι του Παπαδιαμάντη και σε έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης.

Έργα του






Νίκος Παπαγεωργόπουλος (1915–2001) : Ποιητής – Ορεινή Κορινθία,Χαλκίδα



Ο Νίκος Παπαγεωργόπουλος (1915–2001) από την ορεινή Κορινθία, εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα το 1938, και δραστηριοποιήθηκε σε αρκετούς τομείς. 
Εξέδωσε τρεις ποιητικές συλλογές.
- Δακρυσμένοι Άγγελοι( ποιήματα της Κατοχής )
Καϋμοί 
- (;)
Διετέλεσε Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ευβοίας (1953–1965), υπήρξε Διευθυντής και ιδρυτής της εφημερίδας Εργατική Δύναμις (1956–1965), καθώς επίσης Διευθυντής της εφημερίδας Λαϊκή Φωνή (1946–1947). 
Με τον Γιάννη Σκαρίμπα τον συνέδεε πολυετής φιλία. 
Ο πατέρας του Λευτέρη και της Σούλας Παπαγεωργοπούλου-Ιωαννίδη.

Πατήστε τους παρακάτω συνδέσμους...










" Στο διάλλειμα της δουλειάς "


Σαν καλοτάξειδο σκαρί, 'τοιμάσου για ταξείδι
ψυχή, γιατί βαρέθηκα την ομορφιά στην πόλι.
Το γέλοιο της μου γίνηκε γέλοιο καυμών και πόνων
κι' άποζητώ ψηλά βουνά, ελάτια και τσοπάνους.

γυρίζοντας στο σούρουπο. Αποζητώ κουδούνια, 
των σκύλων το αλύχτισμα, το φτωχικό τραπέζι
με το σταρένιο το ψωμί και το κρασί απ' την τσότρα
κόκκινο ανάμα πίνοντας, τη δίψα μας να σβύνει.

Τη γλώσσα που πρωτόμαθα να λέω και να μου λένε
να χαιρετώ από καρδιάς και να με χαιρετάνε
φωνές αγνές, ίδιες παιδιών, πρωτόβγαλτες κι' ωραίες,
λευκά ως αγάλματα θεών χωρίς ψεγάδι νάχουν.

Να μη γνωρίζουνε καυμό, να μη προσμένουν τύχη,
φροντίδα να μην έχουνε για το ψωμί της μέρας,
να χαιρετάν το ήλιο τους κυτώντας τον στα μάτια
και των παιδιών τους η φωνή νάναι πουλιών τραγούδι.

Της φάμπρικας το σφύριγμα να μην ακούσω πάλι
και στη θυρίδα για λεφτά να μην ξαναπεράσω.
Η φόρμα να μην καρτεράει για να με φυλακίση
κι'ο χρόνος μου αμέτρητος να τρέχει απ'την κλεψύδρα.

Ψηλά 'πο την γυμνή κορφή, αητός καιροδαρμένος
στα άλμπουρα του καραβιού νἀφήσω τα φτερά μου
όταν λογχίζουν τους καπνούς και τα όνειρα ενός κόσμου
που, αποζητάει, όπως εγώ τη λύτρωση στο κύμα.

Ψυχή μου που δεν έσβησες των ταξειδιών τη δίψα
πιές απ'το κρύο το νερό, λησμόνησε τις πίκρες
αγκάλιασε ό,σα σούφεραν για προσφορά τα μάτια
και κλείστα μέσα στην καρδιά, κλείστα σα φυλαχτό σου.



Από τον "Δεσμό" Τεύχος 36-37 Σελ.2
Φλεβάρης-Μάρτης 1965



Γιώργος Ρεγκούτας (1900 – 1977): Χρονικογράφος – Χαλκίδα