Άγγελος Δρόσος (1896 - 1966) - Δημοσιογράφος, Πολεμικός ανταποκριτής, Ποιητής, Συγγραφέας - Ιστιαία Ευβοίας

Ο Άγγελος Δρόσος γεννήθηκε στην Ιστιαία Ευβοίας το 1896, ορφάνεψε νωρίς και κατέφυγε στα δεκατέσσερά του χρόνια στην Αθήνα με μόνο εφόδιο το δίπλωμα του τότε Σχολαρχείου. Αυτοδίδακτος δημοσιογράφος θα εξελιχθεί γρήγορα, γράφοντας κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας στις εκεί εφημερίδες και θα προαχθεί σε πολεμικό ανταποκριτή στις αθηναϊκές εφημερίδες που εκτίμησαν την αίσθησή του για την αυταξία της είδησης. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, μετά την Καταστροφή του 1922, θα εργαστεί στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο της Αθήνας αποσπώντας την εκτίμηση των δημοσιογραφικών κύκλων, για να καταλήξει σε ανταποκριτή του πρακτορείου Ρώυτερ.

Ποιήματα του έχουν συμπεριληφθεί στην Ανθολογία Ευβοέων Ποιητών - 1958 - Ανδρέα Ιωάννου -pdf στην 17 σελίδα

Ανάμεσα στους πεθαμένους

«Η Σµύρνη ήτανε τώρα δοσµένη ολόκληρη µέσα στην πύρινη ακολασία και οι καυτερές φλόγες έγλειφαν µε ηδονή σατύρων τις τοίχινες σάρκες της. Και για να συµπληρωθεί η εικόνα µε όλα τα πρωταγωνιστούντα πρόσωπα, και για να µη λείψει απ’ αυτόν τον αθέµιτο γάµο της καταστροφής ο ρουφιάνος, τα συµµαχικά πολεµικά ρίξανε τους προβολείς τους στην ξηρά. Το φως των προβολέων και η λάµψη της φωτιάς στροβίλιζαν έτσι παιχνιδιάρικα, λες κι ήτανε πανηγύρι, λες και ο χαλασµός της Σµύρνης και η ανθρωποσφαγή, κι ο θρήνος των παρθένων και των γυναικοπαίδων, ήτανε το ποθούµενο τέλος του Παγκόσµιου πολέµου, κι άξιζε να γίνει αυτή η ασύλληπτη φωτοχυσία».

Ο Άγγελος Δρόσος (1896-1966), δηµοσιογράφος, πολεµικός ανταποκριτής στη Σµύρνη, ήταν από τους ανθρώπους που είχαν το θλιβερό προνόµιο να ζήσουν την καταστροφή, την οποία κατέγραψε σε αυτό το βιβλίο που ζωντανεύει την ατµόσφαιρα του τρόµου, του ζόφου και της φρίκης καθώς η µεγάλη πυρκαγιά αφάνιζε την πόλη. Μια προσωπική µαρτυρία, για µια εποχή που η Ιστορία ευνόησε την κτηνωδία και διέλυσε τις ζωές των ανθρώπων. Το Ανάµεσα στους πεθαµένους (πρώτη έκδοση το 1933) είναι ένα ντοκουµέντο υψηλής θερµοκρασίας επειδή ακριβώς έχει γραφτεί αµέσως µετά τα συγκλονιστικά γεγονότα που περιγράφει.

Ο επίλογος της κόρης του συγγραφέα Καίτης Δρόσου, της ποιήτριας, δηµοσιογράφου και συζύγου του Άρη Αλεξάνδρου, αποσαφηνίζει το «ποιος είναι ποιος» στο βιβλίο. Και σηµειώνει: «Το µωρό, εγώ, γλίτωσα... Δεν ξέφυγα απ’ τα χέρια της µάνας µου, δεν τ’ αποφάσισε κανείς να µε πνίξει, όταν τα κλάµατά µου πρόδιδαν το κρησφύγετο».

Στείροι πόθοι

.

Θα ρθούν οι πόθοι κάποιο δειλινό

την πόρτα να χτυπήσουν της καρδιάς σου,

στον ύπνο σου θα ρθούν τ'αποσπερνό,

να γίνουν εφιάλτες της βραδυάς σου.

Θα τρέξει ο νούς σου τότε σε καιρούς

αλλοτινούς και περασμένους χρόνους,

ξανά θα νοιώσεις πάλι τους καημούς,

θα ξαναζήσεις τους σβησμένους πόνους.

Σα νούφαρο στης λίμνης το νερό

η σκέψη σου στα χάη θε να γείρει,

μάταια των παλιών τον γυρισμό

θ' ἀναζητάει' οι πόθοι θάναι στείροι.