Λόγγος Αριάς ( - ): Χρονικογράφος - Χαλκίδα

 "Εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν!".

Χρονικογράφος ( άγνώστων λοιπών στοιχείων ), πλην, ενός χρονογραφήματος του "Χαλκίδα άτυχη" που παραθέτει ο Δ. Δεμερτζής στην "Ανθολογία Ευβοϊκού Χρονογραφήματος (1912-1981)". Το θέμα του είναι διαχρονικό και αυτός είναι ο λόγος της δημοσιεύσεως του.

Δεν αφορά μόνο τη Χαλκίδα του 1925 αλλά πληθώρα άλλων ελληνικών πόλεων, 

αν μη το σύνολο. Τα πράγματα, δυστυχώς, με το πέρασμα του χρόνου, χειροτέρεψαν, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις. Λόγοι και αιτίες "γνωστές τοις πάσι" αλλά η ουσία είναι οτι το χρονογράφημα του αγνώστου Λόγγου Αριά έχει ισχύ και στην Ελλάδα του σήμερα και...

 "εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν!".

Γιώργος Βουτσής 20.12.2022

Χαλκίδα ἄτυχη

Οἱ γιατροὶ λένε πὼς δὲν ὑπάρχουν ἀρρώστιες παρὰ μονάχα κορμιὰ ἀρρωστημέννα· Αὐτὴ ἡ γνώμη μοῦ ἦρθε ἄθελα στὸ νοῦ σὰν ἄκουσα ἐδῶ καὶ κεῖ καὶ παντοῦ πὼς ἡ Χαλκίδα εἶνε ἄτυχη γιατὶ δὲ βρῆκε ἕνα Δήμαρχο σὰν τοῦ Βόλου σὰν... σὰν... Λυπήθηκα κι ἐγὼ μαζύ τους κι' εἶπα: ᾿Αλήθεια νἄχαμε ἕνα Δήμαρχο σὰν τοῦ Βόλου! Μὰ ὅσο τὸ ἐσκεπτόμουν τόσον παρηγοριόμουν γιὰ τὴν ἔλλειψι. Εὕρισκα πὼς δὲν μᾶς χρειάζεται. Καὶ πὼς καὶ τὸ Λόρδο Δήμαρχο τοῦ Λονδίνου νὰ μᾶς ἔστελνε δὲν θὰ μᾶς ὠφελοῦσε σὲ τίποτε. Δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς χρειάζεται Δήμαρχος ποὺ δὲν ἐνσαρκώνει τὶς ἰδέες μας. Ποῦ δὲν εἶναι φορεὺς τῶν τάσεών μας. Ὅλοι μας γνωρίζομε γιὰ ποῦ τὸν προορίζει ὁ Νόμος τὸ Δήμαρχοι κι ὅλοι μας πάλι ξέρομε γιατὶ τὸν ψηφίζομεν ἐμεῖς γιὰ νὰ μὴ πληρώνωμεν ἐνοίκια, νερό, γιὰ νὰ ποτίζωμε τὰ περιβόλια μας κλέβοντας τὸ νερό, γιὰ νὰ κλέβωμε μὲ τὶς τὶς τρόμπες τὸ νερὸ τῆς φτώχιας γιὰ... χίλια δυό, ποῦ δὲν ἔχουν καμμιὰ σχέσι μὲ τὴν ἀληθινὴ ἀποστολή του. Αὐτὰ ἔχοντας στὸ νοῦ μας γράφομε τὸ ψηφοδέλτιο. Μὰ στὴ διανομὴ τῶν ρουσφετιῶν ὕστερα ἀπ᾿ τὴν ἐκλογὴ ἐπικρατεῖ τὸ δίκηο τοῦ ἰσχυροτέρου καὶ τότε νοιώθουμε πὼς δὲν ἔχουμε Δή μαρχο ἐμεῖς ποῦ δὲν μποροῦμε νὰ κάνωμε τὶς δουλίτσες μας, ὄχι ἡ πόλις– καὶ τρέχομε γι' ἄλλον ποῦ θὰ τάξῃ νὰ τελειώνῃ τὶς δουλιές μας.

῎Αμ, χριστιανοί μου, Δήμαρχος μονάχα μᾶς λείπει;

Ποῦ εἶνε τὸ Θέατρο τῆς Χαλκίδος; Ποῦ εἶνε τὰ σχολεῖα ποῦ ἔχομε γιὰ τὰ παιδιά μας; Ποῦ εἶνε αἱ νυκτεριναὶ Σχολαί; Ποῦ εἶνε ἡ πνευματική μας κίνησις; Ποῦ ἀκοῦμε διαλέξεις; Ποῦ εἶνε ἡ νεολαία μας; Ποῦ εἶνε ἡ πνευματική μας ἀριστοκρατία; Ποῦ εἶνε ἡ ἀριστοκρατία ποῦ στέκεται στη συνείδησί μας γιατὶ προηγεῖται ἀπὸ μᾶς ὄχι σὲ δικαιώματα μὰ σὲ καθήκοντα; Χαλκίδα ἄτυχη! Εἶσ᾽ ἄτυχη πραγματικὰ μὰ ὄχι γιὰ τὸ Δήμαρχο.

Σοῦ λείπουν Χαλκιδέοι!

«Εύριπος» 1.1.1925

.  .  .