Θεοδόσης Σ. Δασκαλόπουλος (1920- ): Λογοτέχνης, Δικηγόρος-Κων/λη,Χαλκίδα

Θεοδόσης Σ. Δασκαλόπουλος (1920-  )
Λογοτέχνης, Δικηγόρος
Κων/λη,Χαλκίδα

Θεοδόσης Σ. Δασκαλόπουλος (1920-  ): Λογοτέχνης, Δικηγόρος-Κων/λη,Χαλκίδα

.  .  .

 Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1920 –. Λογοτέχνης. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922) η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα. Σπούδασε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σταδιοδρόμησε αρχικά ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως τραπεζικός υπάλληλος. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Διετέλεσε διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού Ευβοϊκός Λόγος και είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Συνεργασίες του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Φιλολογική Πρωτοχρονιά, Έρευνα, Αιολικά Γράμματα κ.ά. Έργα του είναι: Δράμα μέσα στον Παρθενώνα (1939), Σταγόνες αίματος (1951), Κορμιά στα θεμέλια (1955), Ώρες μάχης (1981), Γεννηθήτω άνθρωπος (1985), Βικτόρ Ουγκώ (1988), Ο εκ Ταϋγέτου Ταΰγετος, Νικηφόρος Βρεττάκος (1993), Ποίηση και πολιτική (1995), Ποίηση και πολιτική (1996, μέρος β Ά), Μαξίμ Γκόρκι (1997) κ.ά.

Ευβοϊκός Λόγος-Τεύχος 1 Μάρτης 1958 

"Ευβοϊκός Λόγος" Τεύχος 74-76 Απρίλιος - Ιούνιος 1964

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

Ευβοϊκός Λόγος: Τεύχος 37-39 Μάρτιος Μάιος 1961 

Κάθε νέο ἐπιστημονικό ἐπίτευγμα ἐνισχύει την ἐντύπωση ὅτι ἡ γῆ μας εἶναι μικρὴ καὶ φέρνει ψυχολογικά πλησιέστερα τοὺς ἀνθρώπους ἀπ' ὅλα τὰ πλάτη καὶ τὰ μήκη της. Μ' αὐτὸ τὸ συναίσθημα μποροῦμε νὰ μιλᾶμε ἀπ' αὐτὴν ἐδῶ τὴν ἡρωϊκὴν καὶ βασανισμένη ὅσο καὶ πανέμορφη γωνιὰ τοῦ κόσμου γιὰ γενικά προβλήματα παίρνον τας ἀφορμὴ ἀπὸ παγκόσμια ἀνθρώπινα σύμβολα.

Μέσα στην πανανθρώπινη Ιστορία ξεχωρίζουν άτομα ποὺ πάνω ἀπ' τὴν ὅποια ἀκτινοβολία ἢ ἐπιροὴ στὸν περίγυρό τους, ἐκφράζουν τὴν ἐποχή τους, τοὺς πόθους μαζῶν ἢ εἶναι δημιουργήματα τῶν κοινωνικῶν καὶ ἐθνικῶν συνθηκών μέσα στα πλαίσια τῶν ὁποίων κινοῦνται.

Στη μαύρη ἤπειρο ο Πατρίς Λουμούμπα Έπεσε για μια πίστη.

Στὸ τελευταῖο γράμμα πρὸς τὴ γυναίκα του έγραφε ανάμεσα στ' άλλα: «Κανένα βασανιστήριον, κανέν μαρτύριον δὲν ἐστάθη ἱκανὸν νὰ μὲ λυγίση ώστε να ζητήσω έλεος διότι προτιμώ να μὲ σφάξουν παρὰ νὰ χάσω τὴ πίστη μου εἰς τὰ πεπρωμένα τῆς πατρίδας καὶ νὰ ζήσω ποδοπατῶν ἱερὰς πεποιθήσεις» («Νέα» 21-2-61). Ο ή γέτης τοῦ ἀπελευθερωτικού κινήματος του Κογκό μέσα στὴν ἀνθρώπινη Ιστορία εἶναι ἡ δύναμη τῆς πίστης.

Στὴν ᾿Αγγλία ὁ φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσσελ ἠγήθηκε μιᾶς πορείας ἐναντίον τῶν πυρηνικών όπλων καὶ δὲν παύει σε κάθε κρίσιμη ώρα νὰ ἐπισημαίνει τὸν κίνδυνο τῆς καταστροφής τοῦ ἀνθρώπινου γένους σ' ένα καινούργιο πόλεμο. Ο γηραιός ἡγέτης ἀποτελεῖ τὴ συνείδηση τοῦ πνεύματος. Ὁ ἀστροναύτης Γιούρι Γκαγκάριν, ὁ πρῶτος κατακτητής τοῦ διαστήματος, εἶναι ἕνα σύμβολο τῆς ἀξίας τῆς ἐπι στημονικής γνώσης. Οι δυνάμεις αὐτὲς προωθοῦν τὴν ἱστορία, εἶναι τὸ καλὸ μέσα στη ροή τοῦ κόσμου.

Τις δυνάμεις αὐτὲς ἀντιμάχεται τὸ κακὸ στην όποια μορφή του. Μπρὸς στὴν παγκόσμια συνείδηση στέκεται υπόδικος ὁ ᾿Αδόλφος ῎Αίχμαν. Εἰναι τὸ ἀπαίσιο όργανο ἑνὸς ἀπάνθρωπου καιθεστώτος, μιᾶς βαρβαρότητας φρικαλέας που σαρώθηκε χάρις στὴν ἀντίσταση τῶν Λαών.

Καὶ σήμερα ὑπάρχουν δυνάμεις κατεχόμενες άπὸ τὴν νοοτροπία κατατυράννησης ψυχολογικής καὶ σωματικῆς τῶν ἀνθρώπων που τους θυσιάζουν στὴν ὠμότητα συμφερόντων-δυνάμεις καταδικαστέες καὶ καταδικασμένες. Καὶ ὅμως ἡ ζωή τοῦ καταδυναστευόμενου ἀνθρώπου εἶναι ἀνεπανάληπτη καὶ τοῦ ἀνήκει. «Άνω σχώμεν»... τὴν ἐποχὴ τούτη τῶν θαυμάτων. ᾿Αλλὰ κάτω ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ γίνει τὸ θαῦμα τῆς ἀνύψωσης. "Αν θὰ ἔρθει ἐκείνη ἡ ὥρα να γνωρίσει τ᾿ ἄστρα ὁ ἄνθρωπος θὰ πρέπει νὰ εἶναι νικήτριες οι δυνάμεις τοῦ Καλοῦ στην μάχη τους με τις δυνάμεις τοῦ Κακοῦ, θὰ πρέπει να γίνει καλύτερος, ὀμορφότερος ὁ κόσμος μας. Να συνδεθεῖ μὲ τὸν ἄγνωστο κόσμο ἀπαλλαγμένος ἀπ' τὸ αἴσχος τῆς ἀπανθρωπίας καὶ τὸ μαρτύριο τῆς ἀγωνίας.