Απὸ τοὺς παλιούς Εὐβοεῖς καλλιτέχνες, εἶναι ὁ ἁγιογράφος κ. Αθανάσιος Βασιλείου τοῦ Γ. ἀπὸ τη Χαλκίδα ὅπου γεννήθηκεστά 1884. Τὴν ζωγραφική διδάχτηκε κοντά στο ζωγράφο Γ. 'Αντωνιάδη (Αθήνα), συνεχόμενα δὲ σπούδασε αγιογραφία για μια 3ε-τία στη σκήτη τῶν Ἱωασαφαίων τῶν γνωστῶν ἁγιογράφων τοῦ Αγίου Όρους, όπου στα 1880-1885 δούλεψε ὡς ἁπλός λιθοξόος-μαρμαρᾶς καὶ ὁ κατόπιν διάσημος Ελληνας ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας. Ο κ. Βασιλείου με την τεχνοτροπία τῶν Ἰωασαφαίων καὶ ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὴν μελέτη που ἔκαμε σε ἔργα τῆς ᾿Αναγέννησης στα Μουσεία καὶ πινακοθήκες τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ᾿Αμερικής, μᾶς έφερε σε φῶς ἐνδιαφέροντα ἁγιογραφικά ἔργα καθώς εἶναι: Μιὰ μεγάλη τειχογραφία, ἡ ὁποία παρουσιάζει τὸν «Ἰησοῦ διδάσκοντα τους Ιουδαίους» «πολυσύνθετον καὶ ὑψηλὸν ἐν τῇ συλλήψει του σύμπλεγμα» στην Αγία Ειρήνη τῶν ᾿Αθηνῶν. Οἱ τοιχογραφίες καὶ οἱ εἰκόνες στὸν ᾿Αγ. Νικόλαο τοῦ Πτωχοκομείου (Βασιλίσσης Σοφίας – Αθηνῶν), τις ὁποῖες διακρίνει «βαθύ θρησκευτικόν αἴσθημα»("). Οἱ εἰκόνες τοῦ τέμπλου τοῦ ἁγ. Νικολάου - Αμαρουσίου, οἱ εἰκόνες τοῦ τέμπλου τῆς ἐκκλησιᾶς τοῦ χωριοῦ Σταυρὸς τῆς Ἰθάκης καὶ ᾿Αμβροσία τῆς Κομοτινῆς καὶ πολ λές άλλες φορητές εἰκόνες σε διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Στα 1937 διοργάνωσε στο μοναστήρι τῆς Λογγοβάρδας - Πάρου ἐργαστήριο ἁγιογραφίας ὅπου ἐδίδαξε γιὰ ἀρκετὸ χρόνο. Έγραψε διάφορες μελέτες καὶ τώρα σε θαλερά γηρατειά ζη στο «Ευγηρίας Πρόνοια» όπου ἐξακολουθεί να ζωγραφίζη εἰκόνες καὶ νὰ συντάση το έργο του «Οι Έλληνες ζωγράφοι ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον», ποὺ μὲ τὴν ἔκδοσή του θέλει συμπληρωθή ένα σχετικό κενό που ὑπάρχει μέχρι σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου