Ανδρέας Σπ. Ιωάννου (1918-1972) - Συγγραφέας,ποιητής, μεταφραστής,ανθολόγος,πολιτικός - Κύπρος

Ανδρέας Σπ. Ιωάννου  (1918-1972)
Συγγραφέας,ποιητής, μεταφραστής,
ανθολόγος,πολιτικός - Κύπρος

Ανδρέας Σπ. Ιωάννου  (1918-1972) 

Συγγραφέας,ποιητής, μεταφραστής,ανθολόγος,πολιτικός - Κύπρος

 Ο Ιωάννου γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου, αλλά έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ελλάδα, διατελώντας, μεταξύ άλλων, νομάρχης Ευβοίας, Δωδεκανήσου και Ζακύνθου. Ήταν Έλληνας νομικός, λογοτέχνης, μελετητής της νεοελληνικής ζωγραφικής, αγιογράφος, μεταφραστής και πολιτικός. Η πνευματική και πολιτιστική του συνεισφορά στους τόπους που υπηρέτησε θεωρείται μεγάλη, διοργανώνοντας και ενισχύοντας εκθέσεις εικαστικών, προωθώντας τη δημιουργία Δημοτικών Πινακοθηκών (ήταν ο εμπνευστής της Δημοτικής Πινακοθήκης Ρόδου και συνέβαλε αποφασιστικά με το έργο του στην καθιέρωση της Πινακοθήκης ως ισχυρού πολιτιστικού θεσμού) αλλά και μελετώντας ο ίδιος την Ελληνική και τοπική τέχνη στις περιοχές που έζησε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (1971-72) διετέλεσε Διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης- Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στην Αθήνα, της μεγαλύτερης και σημαντικότερης συλλογής Νεοελληνικής τέχνης στη χώρα. Διαδέχθηκε τον Μαρίνο Καλλιγά. Έχει γράψει, μεταξύ άλλων, το βιβλίο «Η Ελληνική ζωγραφική του 19ου αιώνα» "Αι βυζαντιναί τοιχογραφίαι της Ευβοίας" και άλλες μελέτες Ιστορίας της τέχνης (συχνά αναδεικνύοντας ξεχασμένους ή παραγνωρισμένους ζωγράφους και αγιογράφους της Ελλάδας), ενώ ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνία, την ποίηση και τη βυζαντινή αρχαιολογία.

Πηγή: http://photodentro.edu.gr/cultural/r/8526/5419

Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο...

Ανθολογία Ευβοέων Ποιητών - Ανδρέα Σ. Ιωάννου

Κωνσταντίνος Μ. Καλλίας (1901-2004) - Πολιτικός, Συγγραφέας - Χαλκίδα

Ο Κωνσταντίνος Καλλίας γεννήθηκε στην Χαλκίδα στις 9 Ιουλίου 1901 και πέθανε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 2004, ήταν πολιτικός (διετέλεσε υπουργός, βουλευτής και ευρωβουλευτής), νομικός, δικηγόρος, συγγραφέας και συνδικαλιστής. Ήταν μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», της Δημοκρατικής Νεολαίας και διευθύνων σύμβουλος του Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας και του Εθνικού Ωδείου.  Ήταν γιος του δικηγόρου Μιχαήλ Καλλία και της Ελένης Πλάτση και αδερφός του Γεώργιου Καλλία. Παντρεύτηκε την Χρυσούλα Καλλία (1909-1983), η οποία ήταν πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων.

Κάθοδος στην πολιτική

Στις 15 Δεκεμβρίου 1935, υπήρξε συνιδρυτής του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος μαζί με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Το 1946 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εύβοιας. Την περίοδο 1946-1951, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής του αρχηγού του ΕΕΚ, Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Το 1949, έγινε μέλος της Συμβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αργότερα συμμετείχε στη Διεθνή Κοινοβουλευτική Διάσκεψη του Λονδίνου. Ήταν Υφυπουργός (1952) στην κυβέρνηση Παπάγου και Υπουργός Δικαιοσύνης (1958). Το διάστημα 1975-1976 διετέλεσε αντιπρόεδρος, αναπληρωτής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη ΝΔ. Τον Οκτώβριο του 1981, εξελέγη ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Το 1982 εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Γραπτά

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Μπορεί χρόνια πολλά τακτικά να βλεπώμαστε χωρίς να γνωριζώμαστε, μια στιγμή μπορεῖ σὰν μια λάμψη να φωτίσῃ τὸν δρόμο που συνδέει, που μπορεί, σωστότερα, να συνδέσῃ δυὸ ἀνθρώπους. 
Μπορεί σε μια στιγμή να γίνῃ ἀληθινὴ ἀποκάλυψη σημείων ἐπαφῆς, ἀφορμών κι' αἰτιῶν συνδέσμου σοβαρού. Μπορεί να γνωριζώμαστε στενά καὶ βαθειά χρόνια πολλά κι᾿ ἂν εἴμαστε φύλλου διάφορου, ἀδελφική μεταξύ μας να ἔχωμε οἰκειότητα. Καὶ ὅμως μπορεί νάρθῃ μιὰ ἀπρόβλεπτη στιγμή, ποὺ νὰ ἀλλάξῃ τη μεταξύ μας σχέση. Μπορεί να μεταβάλῃ ὁ δεσμός μας καὶ εἶδος καὶ περιεχόμενο κι' ένταση.
Μποροῦν τὰ αἰσθήματα δυὸ ἀνθρώπων να περνούν διάφορα στάδια· καὶ πρὸς τὰ πάνω καὶ προς κάτω.Μπορούν ὅμως καὶ κάτι ἄλλο βαθύτερο ουσιαστικές δηλαδή νὰ ὑποστοῦν ἀλλαγές. Μπορεί να γίνῃ μετουσίωση αἰσθημάτων. Μπορούμε ν' αρχίσωμε με ἁπλῆ προσοχή, γνωριμία, ἐνδιαφέρον, να φθάσωμε στη στοργή, στη φιλία, καὶ ἂν εἴμαστε ἄνδρας καὶ γυναίκα, καὶ στὸν ἔρωτα. ᾿Αλλά μποροῦμε ἀπὸ τὸν έρωτα να πάμε ή να ξαναπάμε στη φιλία; Μου φαίνεται ναι, μα όχι εύκολα,

(᾿Απόσπασμα ἀπὸ τὸ συμπλήρωμα στα «Σημειώματα»)

Κ. Μ. ΚΑΛΛΙΑΣ

"Ευβοϊκά Γράμματα" Απρίλιος 1942 Φύλλο 1 Σελ: 2

  

Τιμές

Την 1η Νοεμβρίου του 1995, ακριβώς 50 χρόνια από τότε που ανέλαβε για πρώτη φορά αξίωμα υπουργού, τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Κακλαμάνη, με το αργυρό μετάλλιο της 150ετίας του πολιτεύματος της χώρας. Τον Ιούλιο του 1997, του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας το παράσημο «Μεγαλόσταυρος Τάγματος Φοίνικος».

Συνέγραψε πολλά βιβλία και άρθρα.

Πέθανε πλήρης ημερών, το 2004, και έχοντας μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ως ο γηραιότερος συγγραφέας που εξέδωσε την αυτοβιογραφία του. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

(Πηγή:Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας Δήμου Χαλκιδέων)

Ο Δ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ γράφει στην "Προοδευτική Εύβοια"

Κων/νος Καλλίας:  11 χρόνια από τη φυγή του

"Έζησε" τρεις αιώνες ο Κωνσταντίνος Μιχ. Καλλίας, διαπρεπής Χαλκιδέος πολιτικός που "έσβησε" ήρεμα 103 χρόνων στο σπίτι του στην Βουκουρεστίου 33, την Μεγάλη Τετάρτη 7 Απρίλη το 2004.

Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1901 στην Χαλκίδα, γιος του Μιχαήλ Καλλία δι-κηγόρου, Προέδρου του Δ.Σ. Χαλκιδέων, κι από την παιδική του ηλικία έζησε σε σπίτι έντονα πολιτικοποιημένο -"βυθίστηκε", λέξη που ο ίδιος χρησιμοποίησε σε συνομιλία του μαζί μας, στα ταραγμένα χρόνια του 19ου αιώνα, τον Χαρίλαο Τρικούπη, για τον οποίο έγραψε και μίλησε σε διάλεξη, τον καταστροφικό πόλεμο του 1897, την κήρυξη πτώχευσης του κράτους.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε πολιτικός με ήθος και ευρεία μόρφωση. Υπήρξε εταίρος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός".

Μεγάλης μόρφωσης, διαπρεπής νομικός, κάλυψε σε κρίσιμες στιγμές της χώρας με νομοθετήματα καίριες καταστάσεις. Πολυγραφότατος, τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, δημιούργησε μια από τις πιο πλήρεις βιβλιοθήκες της χώρας. 

Την περίοδο 1922-1923, ήταν μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας και συμμετείχε στο Συνεταιριστικό Κίνημα.

Το 1926, υπήρξε διευθύνων σύμβουλος Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας και διευθύνων σύμβουλος του Εθνικού Ωδείου. Από το 1926 έως το 1928, διετέλε-σε αντιπρόεδρος του Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας και από το 1928 έως το 1931 πρόεδρος. Το 1931, ίδρυσε τον Αναγκαστικό Συνεταιρισμό Αμπελοκτημόνων. 15 Δεκεμβρίου 1935, μαζί με τον υπήρξε Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ίδρυσε το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα (ΕΕΚ). Το 1946, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εύβοιας με το ΕΕΚ. Την περίοδο 1946-1951, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής του αρχηγού του ΕΕΚ, Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Το 1949, έγινε μέλος της Συμβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 1956, έγινε μέλος της ΕΡΕ και το 1957, μετείχε στη Διεθνή Κοινοβουλευτική Διάσκεψη του Λονδίνου. 

Το 1974, εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία. Το διάστημα 1975-1976, διετέλεσε αντιπρόεδρος, αναπληρωτής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη ΝΔ. Από το 1978 έως το 1981, ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Διεθνούς Εργασίας. Την περίοδο 1979-1980, διετέλεσε πρόεδρος των δημοκρατικών κοινοβουλίων στη Διακοινοβουλευτική Ενωση, ΤΕΝ PLUS. Τον Οκτώβριο του 1981, εξελέγη ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Το 1982, εξελέγη Α΄ αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Την 1η Νοεμβρίου 1995, ακριβώς 50 χρόνια από τότε που ανέλαβε για πρώτη φορά αξίωμα υπουργού, τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Κακλαμάνη, με το αργυρό μετάλλιο της 150ετίας του πολιτεύματος της χώρας. Τον Ιούλιο του 1997, του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας το παράσημο "Μεγαλόσταυρος Τάγματος Φοίνικος".

Ο Κ.Μ. Καλλίας, είχε επίσης συγγράψει βιβλία και άρθρα.

Παναγιώτης Πιπινέλης (1899-1970): Διπλωμάτης, Πολιτικός, Συγγραφέας - Κύμη

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τον Πιπινέλη

πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο:

Παναγιώτης Πιπινέλης (1899-1970)

Διακεκριμένος τέκτων σύμφωνα με :

https://www.grandlodge.gr/pipinelis-panagiotis-w-39495.html

Γεώργιος Γαζέπης (1860-1929) : Καθηγητής Οφθαλμολογίας, πολιτικός - Χαλκίδα

Γεώργιος Γαζέπης (1860-1929)
Καθηγητής Οφθαλμολογίας, πολιτικός
 Χαλκίδα

(ελαιογραφία του Χωραφά)

Γεώργιος Γαζέπης (1860-1929) : Καθηγητής Οφθαλμολογίας, πολιτικός - Χαλκίδα

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ζαφειρίου Γαζέπη, κουρέα και πλούσιου παράγοντα της Χαλκίδας. Αδελφός του ήταν ο Ηρακλής Γαζέπης. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι δίπλα στον Φωτεινό Πανά.

(Ο Φωτεινός Πανάς θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης γαλλικής οφθαλμολογικής χειρουργικής. Επίσης, το 1879 εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ιατρικής Ακαδημίας, της οποίας έγινε πρόεδρος το 1899). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ειδικεύθηκε στην οφθαλμολογία διατηρώντας δική του κλινική. Το 1899 διορίστηκε καθηγητής της Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1910, οπότε και παύθηκε. Επανήλθε στην έδρα της οφθαλμολογίας το 1912 παραμένοντας μέχρι και τον θάνατό του, το 1929.

Εξελέγη βουλευτής Χαλκίδος στις εκλογές του 1899 παραμένοντας, όμως, βουλευτής μόνο για την α΄ σύνοδο αυτής. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 εξελέγη βουλευτής Ευβοίας.

Απεβίωσε το 1929 από καρδιακό επεισόδιο.

Προσέφερε πολλές υπηρεσίες στους ανθρώπους της Εύβοιας. Υπάρχει οδός με το όνομα του... Οδός Γεωργίου Γαζέπη ( Νοσοκομείο – Πλατεία Αγοράς. Από το 1960.)

Χρήστος Θηβαίος (1901-1958): Νομικός, Πολιτικός, Διοικητής ΙΚΑ, Υπουργός Οικονομικών - Ιστιαία Ευβοίας

 

Χρήστος Θηβαίος (1901-1958)
Νομικός, Πολιτικός, Διοικητής ΙΚΑ,
Υπουργός Οικονομικών
Ιστιαία Ευβοίας

Ο Χρήστος Θηβαίος (Ιστιαία, 1901 - Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1958) του Γεωργίου, ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Οικονομικών.

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1901 και καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας έως το 1923 και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ευβοίας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 με 7.656 ψήφους.Μετά ανεξαρτητοποιήθηκε και στις 7 Ιουλίου 1951 κατέλαβε την έδρα στην Εύβοια του Αντώνιου Κακαρά μετά την παραίτηση του τελευταίου. Εντάχθηκε μετά στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1956.

Από το 1953 έως το 1954 ήταν διοικητής του ΙΚΑ. Χρημάτισε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Καραμανλή από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 έως τις 5 Μαρτίου 1958.Πέθανε σε ηλικία 57 ετών το 1958.

Συνέγραψε επιστημονικές εργασίες, όπως:

"Περί εκτελέσεως κατά δήμων και κοινοτήτων", 

"Περί του δικαίου της νομής" (3 τόμοι), 

"Η Διοίκησις των Επικοίνων" και 

"Ελληνικόν Γεωργικόν Δίκαιον".

Νικόλαος Πετσάλης (1872 – 1940): Πολιτικός, καθηγητής Μαιευτικής - Χαλκίδα

Ήταν γιος του Αλέξανδρου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Σπούδασε ιατρική και ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Την περίοδο 1902 - 1911 διετέλεσε υφηγητής Μαιευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ την περίοδο 1919 - 1938 τακτικός καθηγητής μαιευτικής. 

Το 1920 απολύθηκε για πολιτικούς λόγους από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, για να επανέλθει τελικώς το 1923. Το 1938 αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. 

Υπήρξε επίσης πρώτος Πρόεδρος της Εταιρίας Ευβοϊκών Σπουδών.

Εξελέγη βουλευτής Ευβοίας στις εκλογές του Αυγούστου και Νοεμβρίου 1910 καθώς και στις εκλογές του 1912. 

Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ευβοίας με εννιαετή θητεία.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1940. Ήταν παντρεμένος με την Θεοδώρα Νικολάου Διομήδη και γιος τους ήταν ο πεζογράφος Θανάσης Πετσάλης - Διομήδης.

Γεώργιος Φιλάρετος (1848-1929): Νομικός,Πολιτικός,Δημοσιογράφος, εκδότης - Χαλκίδα

Γεώργιος Φιλάρετος

Εκ Χαλκίδος ορμώμενος

"Ο πατέρας της Δημοκρατίας"

Ο ακαταπόνητος γραφιάς Σπύρος Κοκκίνης 

σε ένα αφιέρωμα του 

για το μεγάλο τέκνο της Χαλκίδας.

.  .  .

Θρασύβουλος Παπαστρατής (1874-1955) : Πολιτικός, Ιατρός, Δημοσιογράφος, Αγωνιστής της Δημοκρατίας - Αυλωνάρι

Γεννήθηκε στο Αυλωνάρι το 1874. Σπούδασε Ιατρική και Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε τον Παύλο Μελά ως εθελοντής στο Μακεδονικό αγώνα. Το 1910 εγκαταστάθηκε στο Αυλωνάρι. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Κόμματος των Φιλελευθέρων και στενός συνεργάτης του Βενιζέλου και της αβασίλευτης δημοκρατίας. Εκλέχτηκε βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές 1915, 1924, 1926, 1933 και 1936. Από το 1917 εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα «Κριτής» και από το 1919 έως το 1936 την «Εύβοια». Οι αγώνες του για τη Δημοκρατία άφησαν εποχή και με προσπάθειές του ψηφίστηκε στη Βουλή ο νόμος για την απαλλοτρίωση των μοναστηριακών κτημάτων στην Εύβοια και η κατάργηση της φορολογίας του λαδιού.

Έγραψε το 1954 το βιβλίο «Αγώνες στην Εύβοια». Το 1946 εξέδωσε πάλι την εφημερίδα «Εύβοια» με το σύνθημα «Η Δημοκρατία θα νικήσει». Πέθανε στη Χαλκίδα το 1955.

"Προοδευτική Εύβοια" 10 01 2020 

2019 12 13