Καλημέρης Καλημέρης ( - ): Ποιητής - Καλημεριάνοι Κύμης

Ο Καλημέρης Καλημέρης λοιπόν! Από το όνομα και μόνο είναι μοναδικός! Ασθενής στο ΙΚΑ Χαλκίδας, ο οποίος από την πρώτη επίσκεψη μου κίνησε το ενδιαφέρον: με το χιούμορ του, την περιέργειά του να μάθει για τη μουσική που άκουγόταν σιγά στο cd-player και για την επιθυμία του να μου διαβάσει κάποιους στίχους που είχε πρόχειρους σε ένα μπλοκάκι που, όπως μου είπε, είχε πάντοτε μαζί του "Το κουβαλάω πάντα γιατί δεν ξέρεις πότε μπορείς να σκεφτείς κάτι καλό και κατόπιν να το  ξεχάσεις!" Είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας, κακοήθεια στο παχύ έντερο, αλλά ήταν αισιόδοξος! Τον ενθάρρυνα και εγώ λοιπόν. Ένα πρωϊνό κατά τις 11 κτυπάει το κινητό μου..."Ναι!" "Έλα γιατρέ μου ο Καλημέρης είμαι! Θέλω να σου πάρω ένα cd, είμαι εδώ στο Metropolis και περιμένω επιθυμία!" "Εφ΄όσον έχεις την ευγενή καλοσύνη φέρε μου τον δίσκο των Sigur Ross το Hvarf-Heim". Μου το έφερε ο άνθρωπος και μου το αφιέρωσε. Προς το παρόν δεν το βρίσκω, θα το ψάξω όμως. Άλλες φορές ερχόταν και μου έφερνε ποιήματα σε χαρτάκια. Άλλα έχω, άλλα τα έχασα... Δίσκο μου έφερε ακόμα μία φορά... και αυτόν δεν τον θυμάμαι. Μου έλεγε ότι είχε μια στοίβα χαρτιών με ποιήματα. Δεν αξιώθηκα να γίνω κοινωνός τους και μάλλον δεν θα γίνω ποτέ. Ας είναι...

Τον έψαξα τον Καλημέρη ξεκινώντας τους Ευβοείς Δημιουργούς το 2017 αλλά τζίφος η δουλειά. Θα επιμείνω όμως και ίσως κάποια στιγμή σταθώ τυχερός.

Αγωνία

Όλα γύρω θαμπώσανε

τα πεντακάθαρα περιγράμματα των 

                                           σπιτιών

τα πλαστικά γυμνά των αγαλμάτων

Η αλέα

     Οι κουβέντες γενήκαν με μιάς βόμβος ακατανόητος

Το πλήθος μονόχρωμο

ο δρόμος τραβήχτηκε κάτω από τα πόδια

Ο ουρανός ψήλωσε κι άλλο

Η καρδιά αναζητούσε μια διέξοδο

Ραγίσματα στα γόνατα

Σαν σε μεσαιωνική τοιχογραφία

Είχες φανή από πέρα

ερχόσουν

και η απόσταση μεγάλωνε.

Στον φίλο Γιώργο Βουτσά

Εγκάρδια 15 10 03

Λευκό

Είναι από χέρι καθαρό

είναι και άδειο

είναι και χρήσιμο αφού μπορείς

ένα τηλέφωνο προχείρως να κρατήσεις

ένα επείγον μήνυμα ν' αφήσεις.

Προπάντων μελετώντας το 

βλέπεις πως είναι θέση

πως λέει το δίχως να το πει:

Η εξουσία μια ντροπή! 

Λαγούμι εντόμων το Λευκό

κάνει το χώμα αφρωτό

άδεια τα μέτρα της πλατείας

αύρα την μπόχα της Μαφίας.

Θαρρώ πως το μετάνιωσα

που λόγια το γιομίζω

αντί βαθιά στην κάλπη να το ρίξω

και τους τριακόσιους να συντρίψω!

Γεώργιος Φιλάρετος (1848-1929): Νομικός,Πολιτικός,Δημοσιογράφος, εκδότης - Χαλκίδα

Γεώργιος Φιλάρετος

Εκ Χαλκίδος ορμώμενος

"Ο πατέρας της Δημοκρατίας"

Ο ακαταπόνητος γραφιάς Σπύρος Κοκκίνης 

σε ένα αφιέρωμα του 

για το μεγάλο τέκνο της Χαλκίδας.

.  .  .

Κώστας Σπυριούνης (1965- ): Ζωγράφος, Γλύπτης, Καλλιτεχνικός επιμελητής - Μαρμάρι

 Γεννήθηκε το 1965 και ζει στην Αθήνα. Τόπος καταγωγής -από τη μεριά της μητέρας του- το Μαρμάρι, όπου από παιδί περνά τα καλοκαίρια του εκεί και ζωγραφίζει.

 Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα. Στη συνέχεια πραγματοποίησε ελεύθερες σπουδές. Δάσκαλοι του στην Ζωγραφική υπήρξαν οι Γιάννης Τσαρούχης και Βρασίδας Βλαχόπουλος, στη Γλυπτική η Ναταλία Μελά και στη Συντήρηση ο Τάσος Μαργαριτώφ

Το διάστημα 1984-88 εργάστηκε στην αισθητική αποκατάσταση των τοιχογραφιών του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Ιλίου Μέλαθρον και του Αρσακείου. Από το 1988 έως σήμερα εργάζεται στο Πολεμικό Μουσείο ως υπεύθυνος καλλιτέχνης. Από το 1989 έως σήμερα διδάσκει ζωγραφική. Το 1993 συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού φιλοτεχνώντας σειρά προσωπογραφιών. Το 1993 παρουσίασε τη μελέτη του για την τεχνική Fresco στο σεμινάριο επαγγελματικής κατάρτισης (κοινοτικό Ταμείο ΕΟΚ – Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού). Έχει εικονογραφήσει βιβλία των Αμαλίας Μεγαπάνου (εκδ. LIBRO), Χάρη Μαγαλυνού (εκδ. ΙΚΑΡΟΣ), Alba Ambert Mc Cann (εκδ. ΚΑΚΤΟΣ), Γιώργου Χρονά (εκδ. ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ), Ολυμπίας Καράγιωργα (εκδ. ΔΙΑΥΛΟΣ), Μάρως Στασινοπούλου (εκδ. ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ), Ηλία Πετρόπουλου (εκδ. ΝΕΦΕΛΗ), Αλκόνης Παπαδάκη (εκδ. ΚΑΛΕΝΤΗΣ), Ανδρέα Ριζόπουλου, ενώ έργα του απεικονίζονται και σε βιβλία του Γυμνασίου (Ο.Ε.Δ.Β. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ)

Το 1998 η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας θέσπισε ένα έργο του (στεφάνι ελιάς) ως έμβλημα των αγώνων του Παγκόσμιου Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης (CSIO-W). Το 2006 προσεκλήθη απότο STATE DEPARTMENT τωνΗ.Π.Α. στο International Visitor Program. Για το έργο του έχουν γράψει η Αγγέλα Ταμβάκη (επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης), η Δρ. Ιωάννα Προβίδη (υπεύθυνη της Πινακοθήκης Ν. Χατζηκυριάκου – Γκίκα), ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης, οι ιστορικοί Τέχνης Λένα Κατσαρού Κοκκίνη, Φωτεινή Μαυρικίου, Λεόντιος Πετμεζάς, οι ποιητές Γιώργος Χρονάς, Ολυμπία Καράγιωργα, Μάρω Στασινοπούου, Χάρης Μεγαλυνός κ.ά. Έργα του υπάρχουν στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης, του Μουσείου Ελληνικών Ταχυδρομείων, του Πολεμικού Μουσείου, του Εβραϊκού Μουσείου, στη συλλογή Ι. Λάτση και στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει τιμηθεί με μετάλλιο από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το Πολεμικό Μουσείο και με το βραβείο γραμμάτων και τεχνών “ΤΩΝ ΔΕΚΑ” (Σύγχρονη Σκέψη)

Τα πάντα για τον καλλιτέχνη στον παρακάτω διαδικτυακό του σύνδεσμο:

Σπυριούνης Κώστας

Λέλη Σταματοπούλου (1950- ): Ποιήτρια-Χαλκίδα

Αναδημοσίευση από το "Ευβοϊκό Ανθολόγιο" 
"Νέα Προοδευτική Εύβοια". Γράφει ο Κωστής Δεμερτζής.

2023 03 31 

2023 04 07 

Ουρανία (Ράνια) Νταλαχάνη( - ): Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Μουσικός, Λογοτέχνις - Χαλκίδα

                                                                   

Πολυτάλαντη καλλιτέχνις, εξαίρετη ηθοποιός, μουσικός (mezzo soprano) και καλλιτεχνική διευθύντρια του αεικίνητου Θεάτρου Ευρίπου.

Κοντά σαράντα χρόνια στη Χαλκίδα, σύζυγος του Χαλκιδαίου Βασίλη Βαλέρη (σκηνοθέτης, ηθοποιός)καταγράφεται δικαιωματικά ως Ευβοεύς Δημιουργός.

Από οικογένεια πνευματικών ανθρώπων  με δημοκρατικά φρονήματα και με έναν πατέρα, τον Αριστείδη Νταλαχάνη ήρωα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, έχει γερά θεμέλια για να κτίσει τον όμορφο κόσμο της στον χώρο της τέχνης.

Βιογραφικό Ράνιας Νταλαχάνη

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στο Patrinorama hellenic  μιλάει για την ζωή και το έργο της και την καταθέτω όπως δόθηκε...

Ράνια Νταλαχάνη: Συνέντευξη στο Patrinorama hellenic 

Στα "ΝΕΑ" της 11ης Σεπτεμβρίου 2002 δηλώνει:

«Πιστεύουμε – λέει η Ράνια Νταλαχάνη – πως είμαστε φτωχοί καλλιτέχνες με μια τσιγγάνικη καρδιά, που η φλόγα της μπορεί να ταξιδέψει από τη Χαλκίδα στα πέρατα του κόσμου.

Φτιάξαμε το Αεικίνητο Θέατρο Ευρίπου που το θεωρούμε ανάγκη για το κοινό τής Χαλκίδας. Και θα το στηρίξουμε με την παρουσία μας και τη δουλειά μας, αφού το πάθος μας για το θέατρο είναι καθημερινό βίωμα. Το κοινό που δημιουργήσαμε με την πολύχρονη δουλειά μας, θα μας ακολουθήσει. Όλοι οι συντελεστές αυτής της προσπάθειας των γραμμάτων και των τεχνών και στο ξεκίνημα, προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους. Μεταξύ τους είναι ζωγράφοι, εκπαιδευτικοί, μουσικοί, οικονομολόγοι, επαγγελματίες νομικοί. Όλοι τους είναι άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο.

Το Αεικίνητο Θέατρο Ευρίπου ξεκινά την πορεία του με αντάρτες και

ταξιδευτές, πιστεύοντας πως το κοινό πάντοτε απαντά στον διάλογο που ανοίγεις με την ψυχή σου».

Την υπόσχεσή της, αυτή και ο σύζυγός της έως σήμερα, την ετήρησαν μέχρι κεραίας . 

Διπλωματική εργασία της

Ουρανίας Νταλαχάνη με Α.Μ. 7578

2023

“ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΝΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΟΥ Β ́ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΑΛΒΑΝΙΑ-ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ-ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ.”

Αλέξανδρος Δ. Καλέμης (1950- ): Συγγραφέας, Ιστορικός, Λαογράφος - Ιστιαία

Βιογραφία

Ο Αλέξανδρος Καλέμης γεννήθηκε στην Ιστιαία της Εύβοιας τον Αύγουστο του 1950. Περάτωσε τις δύο πρώτες βαθμίδες εκπαίδευσης στην γενέτειρά του. 
Στην Αθήνα ήλθε ως φοιτητής το 1969, όπου σε εποχές δύσκολες αλλά και συνάμα ρομαντικές μέσα σε αγωνιστικό κλίμα γαλουχήθηκε κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά. 
Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του και το τέλος της στρατιωτικής του θητείας, μαζί με την μόνιμη από τότε σύντροφο της ζωής του Φώφη, εισήλθαν πανηγυρικά στον μαγικό κόσμο του βιβλίου και των εκδόσεων. Ως τεχνικοί επιμελητές αρχικά και εκδότες αργότερα γνωρίστηκαν και συνεργάσθηκαν με την «αφρόκρεμα» των Ελληνικών Γραμμάτων και Τεχνών, αποκτώντας μεγάλη εμπειρία στις εκδοτικές δραστηριότητες.
Από το 1995 και μετά ο Αλέξανδρος σε συνεργασία πάντα με τη σύζυγο του αποφάσισαν να επικεντρώσουν τα εκδοτικά και ερευνητικά τους ενδιαφέροντα στην αγαπημένη τους πατρίδα την Εύβοια. Σε συνεργασία με φορείς της ευβοϊκής Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά και σημαντικούς συγγραφείς, ερευνητές και δημοσιογράφους συνέβαλαν στην έκδοση και κυκλοφορία πολλών δεκάδων εντύπων με σκοπό την προβολή και αξιοποίηση των ευβοϊκών φυσικών και πολιτιστικών θησαυρών.
Ο Αλέξανδρος Καλέμης την τελευταία 10ετία έχει γράψει, δημιουργήσει και κυκλοφορήσει στην ελληνική και διεθνή αγορά με τη συμβολή των «Ευβοϊκών Εκδόσεων Κίνητρο» της συζύγου του, 21 βιβλία για την Εύβοια, ενώ έχει προγραμματίσει την έκδοση αρκετών ακόμη.

Εργογραφία

Περιπλανήσεις στο χώρο και στο χρόνο Βόρεια Εύβοια -Ι(1997)

Περιπλανήσεις στο χώρο και στο χρόνο Βόρεια Εύβοια -ΙΙ(1999)

Ο Κηρέας της Εύβοιας (2001)

Οι Μονές και τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Εύβοιας (2002)

Εύβοια και Σκύρος (2002)

Μια φορά κι έναν καιρό εκεί στην Εύβοια...(2003)

Ο Άγγελος Γωβιός και η επανάσταση στην Εύβοια(2003)

Ευβοίας περιήγηση (2004)

Οδοιπορικά στην Τουρκία (2005)

Εδώ και εκεί (2006)

Η αποκάλυψη των φυσικών και ιστορικών θησαυρών της Εύβοιας(2006)

Ερέτρια και Αμάρυνθος (2007)

Σκύρος (2007)

Προκόπι (2008)

Γιώργος Μ. Βουτσής : Η αναφορά έργων του στην "Φιλολογική Πρωτοχρονιά" 2022-2023-2024-2025

 Η "Φιλολογική Πρωτοχρονιά", έργο έγκυρο με Πανελλήνια - αλλά και παγκόσμια πλέον - προβολή, δημιούργησε το Ψηφιοποιημένο Αρχείο της ανά δημιουργό. 

Οι σελίδες της με αναφορά σε μένα για τα έτη 2022,2023,2024,2025

Πατήστε τους συνδέσμους:

(Για το 2025 παρουσιάζω τη δική μου συμμετοχή, όπως θα είναι στον τόμο, χωρίς το εξώφυλλο της έκδοσης, καθόσον θα παρουσιαστεί γύρω στον Μάϊο. )

Φιλολογική Πρωτοχρονιά - 2025

"Φιλολογική Πρωτοχρονιά" 2022-2023-2024: Γιώργος Βουτσής

Στον Δημήτρη Δεμερτζή και τον Σπύρο Κοκκίνη.

Δημήτρης Δεμερτζής (1926-2020)

Σπύρος Κοκκίνης (1928-2004)

Στην μνήμη αυτών των πνευματικών, αλύγιστων ηθικά ανθρώπων, το παρακάτω κείμενο...

ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΕΜΕΡΤΖΗ 

Ο σκοταδισμός στη Χαλκίδα και οι διευθυντές των βιβλιοθηκών. 

… διότι άλλας έχουν περί της ανθρωπίνης αξιοπρεπείας αντιλήψεις

Δημοσιεύουμε δύο κομμάτια από την Επιθεώρηση Τέχνης, Οκτωβρίου – Νοεμβρίου 1963. Στα επεισόδια που δημοσιεύονται, καταγγέλλονται εκφοβισμοί που δέχονται ο Δημήτρης Δεμερτζής και ο Σπύρος Κοκκίνης, καλοί φίλοι δια βίου και συνεργάτες, για την πνευματική τους παρουσία στη Χαλκίδα. Χάλαγαν την πιάτσα των μετρίων και των ανύπαρκτων; Η πολιτική τους τοποθέτηση – στα αριστερά; Να υπενθυμίσουμε: η εφημερίδα μας διήνυε την πρώτη περίοδο κυκλοφορίας της (από τον Αύγουστο του 1963, διαρκείας ενός έτους). Και συνέλεγε, ήδη, τίτλους τιμής. Δίδοντας τις αναγκαίες απαντήσεις – ασχέτως τιμήματος.

************************************

Ο σκοταδισμός στη Χαλκίδα

Πέρασε απαρατήρητη μέσα στον προεκλογικό σάλο[1] και παρά το γεγονός ότι η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών ύψωσε φωνή διαμαρτυρίας, η σκοταδιστική ενέργεια εναντίον δύο πνευματικών ανθρώπων της Χαλκίδας. Αντιγράφουμε από την εφημερίδα «Προοδευτική Εύβοια».

«Την 10^ην πρωινήν της 13 Αυγούστου, δευτέραν ημέραν κυκλοφορίας της «Προοδευτικής Εύβοιας», άνευ ουδενός, έστω και τυπικού λόγου, γεγονός δια το οποίον ο καθείς δύναται να βεβαιωθή, εκ της αναγνώσεως του φύλλου μας, ο Δήμαρχος Χαλκιδέων κ. Δημ. Σκούρας, συνοδευόμενος υπό οργάνων το, ύψους δια την περίστασιν δύο μέτρων (!), επεσκέφθη τον φιλολογικόν συνεργάτην μας, ως και των ετέρων εν Χαλκίδι εκδιδομένων εφημερίδων, Σπύρον Κοκκίνην εις το εν τη Δημοσία Βιβλιοθήκη γραφείον του και απομονώσας αυτόν, ήρχησε να τον απειλή δια ξυλοδαρμού, ύβρεων ακατονομάστων. Επί ώραν πολλήν, ο γνωστός ποιητής και εκδότης του «Δεσμού» υφίστατο εκβιασμούς, λοιδωρίας, επιθέσεις.

Εν συνεχεία επεσκέφθη τον Διευθυντήν μας, λογοτέχνην Δημήτριον Δεμερτζήν, προσφάτως τιμηθέντα δια βραβείου εις Πανελλήνιον διαγωνισμόν πεζογραφίας, επιχειρήσας να πράξη τα ίδια.

Σκοποί των κατ’ αυτόν τον τρόπον επισκέψεων ήσαν οι:

1. Να ερωτάται δια πάν δημοσιευόμενον άρθρον σχέσιν έχον με τα Δημοτικά πράγματα, ασκών κατ’ αυτόν τον τρόπον προληπτικήν λογοκρισίαν.

---

[1] Εκλογές έγιναν στις 8/11/1963, και τις κέρδισε ο Γεώργιος Παπανδρέου με την Ένωση Κέντρου, με 42%, δεύτερη την ΕΡΕ του Καραμανλή με 39% και τρίτη την ΕΔΑ με 14%. Καθώς ο Παπανδρέου σχημάτισε κυβέρνηση με την ανοχή των ψήφων των βουλευτών της ΕΔΑ, αν΄λαβε ο ίδιος και το Υπουργείο Παιδείας. Αυτός, λοιπόν, είναι ο «Υπουργός Παιδείας», στον οποίο απευθύνεται με αυτόν τον τόνο η «Επιθεώρηση Τέχνης» (βλ. και στην διπλανή στήλη το αντίστοιχο κομμάτι για τον Σπύρο Κοκκίνη). Και με τα θάρρητα της Αριστερής διανόησης, καθώς η ΕΔΑ στήριζε, την εποχή εκείνη, την κυβέρνηση. Τόσο οι εκφοβισμοί του Σκούρα, όσο και η εκπαραθύρωση του Κοκκίνη από την βιβλιοθήκη, έγιναν προεκλογικά, επί υπουργίας του Καραμανλικού Γρηγορίου Κασιμάτη.  

-----------------------------------------

2. Εάν δεν σμβή αυτό, η άμεσος διακοπή της εκδόσεως της εφημερίδας μας.

Η απάντησις του εδόθη από της πρώτης στιγμής και ελπίζομεν ότι θ’ αποτελέση μάθημα δι’ αυτόν, ότι υπάρχουν άνδρες μη υποκύπτοντες εις ουδένα εκβιασμόν, διότι άλλας έχουν περί της ανθρωπίνης αξιοπρεπείας αντιλήψεις.

Δια την πράξην του αυτήν συνοδευόμενοι παρά του Νομικού μας συμβούλου, διεμαρτυρήθημεν πάραυτα εις την Εισαγγελικήν Αρχήν …».

Φαίνεται όμως ότι το πράγμα δεν σταμάτησε εδώ. Για την περίπτωση του ποιητή Σπύρου Κοκκίνη είχε και συνέχεια. Αυτό μας καταγγέλλει με επιστολή του, που δημοσιεύουμε σε άλλη στήλη, ο κ. Ιωακείμ Πλαιολόγος.

Η «Επιθεώρηση Τέχνης» δεν μπορεί παρά να διαμαρτυρηθεί εντονότατα. Με κάτι τέτοιες ενέργειες γίνεται αβίωτη η ζωή της Επαρχίας. Κι’ ύστερα κλαίμε υποκριτικά για τον πνευματικό της μαρασμό.

Ας επέμβει λοιπόν ο υπουργός της Παιδείας. 

Επιθεώρηση Τέχνης, το τεύχος με τα δύο κείμενα που δημοσιεύουμε σ’ αυτό το φύλλο. Στο επάνω μέρος, χειρόγραφη σημείωση του Δημήτρη Δεμερτζή, με την σελίδα της δημοσίευσης του κειμένου που τον αφορά. Η Επιθεώρηση Τέχνης θεωρούμενη – ορθά – περιοδικό της Αριστεράς, μέσα στα δύσκολα εκείνα χρόνια, κυκλοφόρησε από τον Δεκέμβριο του 1954 ως τον Φεβρουάριο του 1967. Το τελευταίο της τεύχος (αρ. 147) καταστράφηκε από την Ασφάλεια, με την επιβολή της δικτατορίας, στο τυπογραφείο, και δεν κυκλοφόρησε ποτέ. 

******************************

Κάποια πραγματολογικά. Ο Σπύρος Κοκκίνης εκδίδει τον «Δεσμό» ήδη από το 1961. Φαίνεται ότι, το Φθινόπωρο του 1963, εκφοβίζεται ως φιλολογικός συνεργάτης της «Προοδευτικής Εύβοιας». Ο «Δεσμός» ήταν φιλολογικό περιοδικό, η «Προοδευτική Εύβοια» ήταν εξαρχής πολιτική εφημερίδα. Ο Δημήτριος Σκούρας εξελέγη δύο φορές δήμαρχος Χαλκιδέων. Πρώτη φορά το 1959, δεύτερη το 1964. Νομικός σύμβουλος της «Προοδευτικής Εύβοιας» ήταν, οπωσδήποτε, ο Στρατής Παπαστρατής. Δικηγόρος, στενός φίλος οικογενειακός, ερχόταν σπίτι και παίζαμε σκάκι. Αντίπαλος του Σκούρα στις δημοτικές εκλογές του 1964. Ο Δημήτρης Δεμερτζής, την εποχή εκείνη δοκίμαζε την πέννα του και στα φιλολογικά είδη, μεταξύ των οποίων το αντιστασιακό διήγημα «Το μεγάλο πρωινό του Φώτη Ζαγόρη» είχε πάρει Β΄ βραβείο στον διαγωνισμό Αντιστασιακού Διηγήματος της Επιθεώρησης Τέχνης, και είχε δημοσιευτεί στο τεύχος 99 της Επιθεώρησης Τέχνης (Μαρτίου 1963) σελ. 139-148.

Γιώργος Μ. Βουτσής: Οι Μουσικοί Μου Καμβάδες. "Δύο αισθήσεις καλλίτερες από μία"

  Παρουσιάζω την ζωγραφική μου συνοδεία μουσικής. Έτσι πολύ πιο
ευχάριστα κάποιος θα μπορέσει να δει τα έργα μου. Δύο αισθήσεις, 
 είναι καλλίτερα από μία.

Χαλκίδα Ι-Chalkida I

Χαλκίδα ΙI-Chalkida II

Προσωπα-Faces

 Ιαπωνία-Γιώργος-Νανά

Χωρισμός και δρόμος - Seperation and Road

συνεχίζεται...