Γεώργιος Ραχούτης (1981-2026 ): Γλύπτης:Αθήνα-Χαλκίδα

Μέλος της εκπληκτικής, αυτής, οικογένειας καλλιτεχνών

3/1/1981 Γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει και εργάζεται στην Εύβοια.

Πέθανε στις 27/06/2026 μετά από μάχη με τον καρκίνο για ένα έτος.

ΣΠΟΥΔΕΣ

2005 Πτυχίο Γλυπτικής. Ακαδημία Καλών Τεχνών Ρώμης. Εργαστήριο Prof. A. Liberatore.

1997 Ακαδημία Καλών Τεχνών Κατάνιας. Εργαστήριο prof. A. Brankato, Prof. S. Marchese.

1997 Απολυτήριο Τεχνικού Λυκείου Χαλκίδας.

1994-97 Ελεύθερες Σπουδές Σχεδίου-Γλυπτικής, ‘’Ευβοϊκό Κέντρο Τεχνών’’ Χαλκίδα.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

2002 Θεραπευτικές Τέχνες'' Arti Terapie, Πανεπιστήμιο ''La Sapienza'', Πανεπιστήμιο ''Tor Vergata'' Ρώμη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑ

2004 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστήμης και Τέχνης, ''Έργα και ιδέες για το περιβάλλον''. Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης Σύρου. Ένωση Ελλήνων Φυσικών, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

2004 Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο '' Η Παιδαγωγική Σχέση ''.Συνεδριακό Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστημίου Πατρών. Παιδαγωγικό Τμήμα Πανεπιστημίου Πατρών, ΜΕΝΤΩΡ Εκπαιδευτική.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

2012 Gallery deepArte, Λουγκάνο, Ελβετία. Διοργάνωση ERGO Art Lab, Λουγκάνο, με συνεργασία του Ευβοϊκού Κέντρο Τεχνών Χαλκίδας. Επιμέλεια Φαίδρα Ραχούτη.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ – ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

2009 Finalist στο Διεθνή Διαγωνισμό Γλυπτικής 23η UBE Biennale -. Yamaguchi Ιαπωνία.

2008 Finalist στο Διεθνή Διαγωνισμό '' luogo Impatto_Arte + relazioni '' . Arteingenua S.p.A., Μπρέσια, Ιταλία.

2006 3ο βραβείο γλυπτικής, Premio Openart 2006. Associazione Culturale Studio d Arte

G. Morabito. Roma, Italia.

2004 2ο Βραβείο Γλυπτικής, Αργυρό μετάλλιο, 4ος Διεθνής διαγωνισμός γλυπτικής ‘’Πόλη της Νοβάρας’’. Art Action, Novara, Italia.

ΓΛΥΠΤΑ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ

2009 Μνημειακή Γλυπτική ‘’Radiation’’. Πάρκο Γλυπτικής Μουσείο Tokiwa. Yamaguchi, Ιαπωνία.

2008 Μνημειακή Γλυπτική σε πέτρα. Πάρκο Γλυπτικής Δήμου Πόλις Χρυσοχούς Κύπρος.

ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ

2010 Rizoo Association, Portogruaro Italy

2009 Tokiwa Museum . Yamaguchi , Japan.

2008 Arteingenua S.p.A. Brescia, Italia.

2004 Art Action. Novara, Italia.

2002 Δημοτική Πινακοθήκη ΙΡΙΣ Σταυρούπολης.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

2007-2017 Καθηγητής Σχεδίου - Γλυπτικής στο ''Ευβοϊκό Κέντρο Τεχνών '' N.Αρτάκη Ευβοίας.

Το γλυπτό προσφορά του Γιώργου Ραχούτη.

Γοβγίνεια 2024 : Αποκαλυπτήρια μνημείου ηρώων της μάχης των Βρυσακίων στο Ουρδί

Μια επιλογή από τα καταπληκτικά έργα του...

Χρήστος Κουτσαυλής ( – ): Ποιητής – Χαλκίδα

Στέργιος Κηρέας (Μπουλουγούρας) ( – ): Ποιητής – Χαλκίδα

Ευάγγελος Πιπεργιάς ( – ): Ποιητής – Χαλκίδα

Ελένη Βαφιά (1916- ) : Ποιήτρια - Χαλκίδα

Ελένη Βαφιά (1916- )
 Ποιήτρια - Χαλκίδα

Ελένη Βαφιά (1916- ) : Ποιήτρια - Χαλκίδα

   

 Περισσότερες πληροφορίες δεν βρήκα... Ίσως κάποιος άλλος.

Κάποιο απόγιωμα…

Κάποιο απόγιωμα παίρνοντας τοῦ νησιοῦ σου τὸ δρόμο
θάρθω – βάρκα μου τ’ ὄνειρο, κυβερνήτης ἡ ἀγάπη –
τρυφερά πὰ στὰ χέρια σου, σὰν μωρό, ν’ ἀποθώσω
τὴν ψυχὴ μου ποὺ σύντριψε τῶν χαμῶν τὸ δρολάπι.

Καὶ θὰ φτάσω! Ἀναπάντεχα θὰ μὲ δεῖς στὸ λιμάνι
μιὰ βραδυὰ ποὺ σὰν πάντοτε θὰ γυρνᾶς μὲ τὴ λύπη·
θὰ σταθῶ μπρός σου ξάφνισμα, δῶρα μάγων κρατώντας
τὴν ἀγάπη ποὺ πόθησες, τὴ στοργὴ ποὺ σοῦ λείπει.

Κι’ ἀπέ μὲς στὸ σπιτάκι μας μαλακὰ θὰ σοῦ στρώσω
στρώμα ἀγάπης τὰ χάδια μου ποὺ τὰ σύναξα χρόνια,
γιὰ νὰ γύρεις ξεκούραστα στὴν ποὺ θάρθει γαλήνη
τῆς ζωῆς ποὺ μᾶς σύντριβε μιὰ στερνὴ ψυχοπόνια.

Τέτοια πλάθω χρυσόνειρα ταξιδιοῦ κάποια βράδυα,
χάρη μάταια προσμένοντας ἀπ’ τῆς μοίρας τὸ νόμο,
γιὰ νὰρθῶ – στοργὴ κι’ ἔρωτας – νειά ζωὴ νὰ σοῦ φέρω
κάποιο απόγιωμα παίρνοντας τοῦ νησιοῦ σου τὸ δρόμο.

(Από την εφημερίδα "Πανευβοϊκό Βήμα", 30 Νοεμβρίου 1938).

Έργο του Αντώνη Καραχάλιου (1919-2009)

Φθινοπωρινό

Ήρθε καί μ’ ήυρε καθιστή πίσω άπ’ τό τζάκι ή θλίψη
άπόψε καθώς κοίταζα τον γκρίζον ουρανό,
γιά την παληά μου μίλησε χαρά που μού’χει λείψει
σ’ άγύριστο ταξίδι μακρινό…

Ώρες μαζί κοιτούσαμε τήν πεθαμένη φύση,
τα φύλλα, των κυπαρισσιών, τις γέρικες κορφές
κι όλα, θαρρείς, στό λίγο φως που βιάζονταν νά σβήσει
παίρναν γνωστές μορφές…

Έτσι στά φύλλα τά ξερά, π’ άπ’ τα κλαδιά μαδήσαν
καί στο χαμό τα έσερνε   τό ρέμμα τής βροχής,
είδα τους πόθους, τις χαρές, τά όνειρα που σβύσαν
τής έρμης μου ψυχής…

Καί σ’ ένα φύλλο—τό στερνό—πού χτύπαγε νά κόψει
ό μανιασμένος σίφουνας κι’ ή μπόρα τού βορηά,
μέ κάποια πίκρα αντίκρυσα στήν κίτρινη του όψη,
τήν δόλια μου καρδιά…

Ανέκδοτο

Πηγή: Ανθολογία Ευβοέων Ποιητών 

Ανδρέα Ιωάννου-1958

Γεώργιος Παπαχατζής (1905-1991): Νομικός, Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου, Λογοτέχνης - Χαλκίδα

Βιογραφία
Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και του απονεμήθηκε Διδακτορικό Δίπλωμα το 1932. Ο Γεώργιος Παπαχατζής ήταν τακτικός Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, από το 1943 εώς το 1967 όταν και απομακρύνθηκε από τη Χούντα των Συνταγματαρχών. Ήταν ανάμεσα στους επιφανείς Έλληνες Ακαδημαϊκούς της πρώτης περιόδου του Παντείου Πανεπιστημίου, αμέσως μετά την ίδρυσή του το 1927, που συνέβαλαν στο πρόγραμμα σπουδών της Σχολής, στην οποία διετέλεσε και Πρύτανης από το 1964 ως το 1965.
Το 1929, εισήχθη στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά την ίδρυση του θεσμού, ερχόμενος δεύτερος σε σειρά μετά τον Καθηγητή Μιχαήλ Στασινόπουλο στις εξετάσεις εισαγωγής, από περίπου 120 υποψηφιότητες για τις δέκα προκηρυχθείσες θέσεις Εισηγητών του Συμβουλίου της Επικρατείας,όπου και ανέλαβε Πρόεδρος του Β΄ Τμήματος (1963-1968) και Αντιπρόεδρος το 1969.
Διετέλεσε Γραμματέας της Πρώτης Ελληνικής Διοίκησης Δωδεκανήσου το 1947. Ήταν επίτιμος Αντιπρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».

Συγγράμματα:
Ο Γεώργιος Παπαχατζής εξέδωσε εργασίες κυρίως στα πεδία των Κοινωνικών & Ανθρωπιστικών Επιστημών και Διοικητικού Δικαίου.
Ανάμεσα στις εκδόσεις του είναι και το ημερολόγιο του Πάουλ Αμαντέους Ντήναχ (γερμανικά: Paul Amadeus Dienach) αρχικά το 1973 και αργότερα το 1979 υπό τον τίτλο «Η Κοιλάδα των Ρόδων» καθώς και διάφορες μελέτες πάνω σε αυτό.

Άρτεμις Φαλτάϊτς( - ) : Διηγηματογράφος - Σκύρος

Το κείμενο από την ΑΝΕΜΗ

Αχαιός ο Ερετριεύς ( 484-420 έως 405 π.χ.) - Τραγικός ποιητής - Ερέτρια

Αχαιός ο Ερετριεύς ( 484-420 έως 405 π.χ.)
 Τραγικός ποιητής-Ερέτρια

Αχαιός ο Ερετριεύς ( 484-420 έως 405 π.χ.) - Τραγικός ποιητής - Ερέτρια

Ο Αχαιός ο Ερετριεύς (484 π.Χ. - μετά το 420 π.Χ. και πριν το 405 π.Χ.) ήταν Έλληνας τραγικός ποιητής των κλασικών χρόνων, δημιουργός δεκάδων τραγωδιών και σατυρικών δραμάτων, εκ των οποίων 19 τίτλοι είναι γνωστοί.

Γεννήθηκε στην Ερέτρια της Εύβοιας και το πατρώνυμό του σύμφωνα με τη Σούδα ήταν Πυθόδωρος. Διαγωνίστηκε απέναντι στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη από το 447 π.Χ. σε ηλικία 37 χρόνων. Αν και έγραψε πολλά δράματα, με μεταγενέστερες πηγές να τα υπολογίζουν από 24 έως 64, κατέκτησε το βραβείο μόνο μια φορά. Θεωρείτο ιδιαίτερα ταλαντούχος στη συγγραφή σατυρικού δράματος, με μόνο ανώτερό του τον Αισχύλο, από τον επίσης Ερετριέα φιλόσοφο Μενέδημο, όπως μαρτυρεί ο Διογένης Λαέρτιος. Σύμφωνα με τον Αθήναιο  Ναυκράτιο ωστόσο, το έργο του χαρακτηριζόταν από ασάφεια στην έκφραση και σε κάποια σημεία φάνταζε αινιγματικό. Από την ίδια πηγή είναι γνωστό ότι ο Ευριπίδης παρέθεσε ένα δίστιχο από το σατυρικό δράμα "Αίθων" σε κάποιο από τα έργα του, ενώ ένα άλλο απόσπασμα παρατίθεται στους Βατράχους του Αριστοφάνη.

Το έργο του ποιητή συμπεριλήφθηκε στον κανόνα των τραγικών ποιητών που συνέθεσαν οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι στην ελληνιστική περίοδο μαζί με αυτό των Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλου, Αγάθωνα και Ίωνα του Χίου.

Η χρονολογία θανάτου του δεν είναι γνωστή, όμως η μη αναφορά του από τον χαρακτήρα του Ηρακλή στους Βατράχους του Αριστοφάνη (ο οποίος αναφέρει μια σειρά ζώντων τραγικών ποιητών) υποδεικνύει ότι απεβίωσε προ του 405 π.Χ., χρονολογία διαγωνισμού του έργου.

Στη σύγχρονη εποχή έχουν διασωθεί μόνο σπαράγματα του έργου του, καθώς και οι τίτλοι επτά σατυρικών δραμάτων και έντεκα τραγωδιών οι οποίοι ακολουθούν:

Τραγωδίες:Άδραστος, Αζάνες, Άθλα, Αλφεσίβοια, Ευμενίδης , Θησεύς, Κύκνος, Μώμος, Οιδίπους,

Πειρίθους, Φιλοκτήτης εν Τροίαι, Φρίξος

Σατυρικά δράματα

Αίθων, Αλκμαίων, Ήφαιστος, Ίρις, Λινός, Μοίραι, Ομφάλη,

Σημαντικές εκδόσεις

Τα διασωθέν έργο του συγκεντρώθηκε και έτυχε επιμέλειας από τον Ούρλιχς στη Βόννη το 1834.

.  .  . . . . . . . .

ὁ Ἀχαιὸς δὲ ὁ Ἐρετριεὺς περὶ τῆς εὐεξίας τῶν ἀθλητῶν διηγούμενός φησι

    γυμνοὶ γὰρ ὀσφύν, φαιδίμους βραχίονας

    ἥβῃ σφριγῶντες ἐμπορεύονται, νέῳ

    στίλβοντες ἄνθει καρτερὰς ἐπωμίδας:

    ἄδην δ᾽ ἐλαίου στέρνα κἀσπίδων κύτος

    χρίουσιν ὡς ἔχοντες οἴκοθεν τρυφήν.

Ο Αχαιός από την Ερέτρια, μιλώντας για τη σωματική ευεξία των αθλητών, λέει:

Γιατί, γυμνοί ως τη μέση, με λαμπρούς βραχίονες,
ακμαίοι από τη νεότητα, κυκλοφορούν στην αγορά,
αστράφτοντας με το άνθος της νιότης στους στιβαρούς ώμους·
και χορταστικά αλείφουν με λάδι το στήθος
και την καμπύλη της ασπίδας τους,
σαν άνθρωποι που έχουν από το σπίτι τους την καλοπέραση.

 

Δημήτριος Γ. Φαλτάϊτς (1855 -1900): Λόγιος - Σκύρος

Γεννήθηκε και πέθανε στη Σκύρο. Παντρεύτηκε στη Σμύρνη την Άννα Μαρτσέλο- Γριμάλδη.

Ανάπτυξε έντονη κοινωνική και πνευματική δραστηριότητα στη Σμύρνη, καθώς και στην Οδησσό και το Ταϊγαρόγκ της Ρωσίας, πόλεις στις οποίες ασκούσε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.

Στο Ταϊγαρόγκ συνδέθηκε στενά με τον επιφανή ποιητή Αχιλλέα Παράσχο και τον διάσημο Ρώσο συγγραφέα Αντών Τσέχωφ που με την δική του υπόδειξη ο αδερφικός του φίλος Αγαθοκλής Κωνσταντινίδης μετάφρασε αργότερα στην Ελληνική τα έργα του καθώς επίσης και άλλων διάσημων Ρώσων συγγραφέων, κάνοντάς τους έτσι γνωστούς στο Ελληνικό αναγνωστικό κοινό.

Έγραψε την Ιστορία της Σκύρου, φιλοσοφικά δοκίμια, απομνημονεύματα, και ανάπτυξε πλούσια φιλανθρωπική και κοινωνική δράση παράλληλα με την πνευματική του δραστηριότητα.

Άφησε ένα μεγάλο μέρος από ανέκδοτα έργα:

-Ποιήματα

-Δοκίμια

-Ομιλίες

-Διδαχές

-Την ιστορία της Σκύρου

-Ημερολόγιο

-Ταξιδιωτικές αναμνήσεις από τη Σμύρνη, Άγιους Τόπους, Κωνσταντινούπολη, Οδησσό, Τραπεζούντα, Μυτιλήνη, Χίο , Αθήνα κλπ

-Δημιουργός της Πνευματικής Αδερφότητας Σμύρνης.

Πηγή:  Μουσείο Φαλτάϊτς

Μάνος Φαλτάϊτς (1938-2012) : Συγγραφέας, Φιλόσοφος, Ζωγράφος, Ιδρυτής του ομώνυμου Μουσείου - Σκύρος

Ένας μεγάλος Έλληνας ευπατρίδης!

Πατήστε τους παρακάτω συνδέσμους....

Το μουσείο του ζεύγους Φαλτάϊτς

Μάνος Φαλτάιτς

Ο τράγος του Στούμπου-Μάνου Φαλτάϊτς

Εγκαίνια Έκθεσις Φαλτάϊτς 2012 (Εθνική Βιβλιοθήκη)

Τα τέσσερα χρώματα 

Διαλέξαμε τους τέσσερις ποδηρείς χιτώνες

να μετρήσουμε

με τα ρίγη που θάφερνε ο καθείς,

την ερωτική τους τη δύναμη.

Ποιο χρώμα φέρνει ηδονή πιότερη

και σύγκορμο τρέμουλο, πόθο και πάθος;

Ο άσπρος, ο μαύρος, ο πορφυρός ή ο γαλάζιος

με τα χρυσά κορδόνια

που πέφτουν στη ζερβιά μασχάλη

και δένουν τη μέση σαν ηλιοστέφανο;

Ποιο χρώμα είναι ερωτικότερο απ' τ' αλλά;

Έλα, μπρος να μετρήσουμε τη δύναμή τους

φορώντας πάνω μας τους ποδηρείς χιτώνες

που ν' εργαλεία μαγικά

και βγάζουν στο φανέρωμα

σκέψεις κι ορμές φυλαγμένες καλά,

για την ώρα που θα γίνει το ξέσπασμα

και καθαρίζουν τις ψυχές

και λευτερώνουν το πνεύμα

καθώς σκεπάζουν το γυμνό κορμί

που ξέρει να μιλά

και θέλει να λυτρώνεται

με χάδια

γεμάτα βία κι ύστερα πάλι απαλά.

Μνημοσύνη

Αθάνατο είν’ τ’ όνομα,

όσο κρατά το πέρασμα σου στη ζωή

και μνημονεύεται μ’αγάπη

και θαυμασμό

και σεβασμό.

Και γίνετε επίκληση του πνεύματος,

να ‘ρθει αντάμα με τους ζωντανούς

για να τους οδηγήσει στη σωστή τη στράτα,

να δώσει δύναμη, να νουθετήσει.

Ζωή υπάρχει,

ώσπου κρατιέται η μνήμη.

Και γίνεται επίκληση στο όνομα

και πνεύμα,

να’ρθη κοντά για να μαλάξει την καρδιά,

σαν έρθει ταραχή,

για να τη δυναμώσει ενάντια στη μπόρα.

Το πνεύμα ζει πέρα απ’ το σώμα.

Και η ψυχή κρατιέται ζωντανή,

όσο κι η μνήμη.

Ο Μάνος Φαλτάϊτς "παρουσιάζει" τη Σκύρο...

Νίκος Σγούτας (1926- 1997) : Λογοτέχνης, Ποιητής - Χάλια Χαλκίδας

Το βιογραφικό του συγγραφέα παρουσιάζεται προς το τέλος του αφιερώματος του "Ευβοϊκού Ανθολογίου" του Κωστή Δεμερτζή. Υπάρχουν άλλα τρία διηγήματά του που προέρχονται από την "Επιθεώρηση Τέχνης" τα οποία είναι αναρτημένα στο blog. Για να τα διαβάσετε απλά πατήστε στο τέλος αυτής της ανάρτησης το όνομα "Νίκος Σγούτας" και θα εμφανιστούν. Θα ανοίξουν όλα στη συνέχεια.

Αυγή χωρίς ξημέρωμα

 "Ευβοϊκός Λόγος" Τεύχος 74-76 Απρίλιος - Ιούνιος 1964

Πηγή : Επιθεώρηση Τέχνης Τεύχος 118 Οκτώβρης 1964 σελ: 327-330.